opinie

    • Kim Bos

Geen ‘Hollands Glorie’, maar ‘Hollands Goorie’

‘Lekkere hapjes’ op de Canal Parade

Dit weekend was het ideale Nederland op tv. De mensen waren er tolerant en coulant, ze hielden van elkaar. Als de werkelijkheid door de roze wolken heen prikte, keek ik gewoon door mijn wimpers verder.

Presentator Art Rooijakkers en zijn sidekick Richard Groenendijk deden dat net zo. In zinnen doorspekt met superlatieven becommentarieerden ze de boten van de negentiende Canal Parade. Verderop op de gracht was de Volendamse lievelingshomo Kees Tol, die zijn roze plopkap onder de neus van prominente opvarenden stak. Hij interviewde mensen en ‘lekkere hapjes’ over hoe leuk ze het wel niet hadden en hoe bijzonder dit was. Tol in staat van euforie: „Niet normaal zo mooi! Hoe trots kunnen we zijn dat we dit als Nederland uitstralen naar de rest van de wereld.”

Onder de sfeerbeelden klonken stampende danceknallers, maar in mijn hoofd zwollen de strijkers uit een bijna vergeten lied van Fluitsma en Van Tijn aan. Over 15 miljoen mensen die je geen wetten voorschrijft, die je in hun waarde laat en die niet het keurslijf in moeten. Een lofzang op het tolerante – en soms een beetje tuttige – Nederland uit de jaren negentig. 1996, we waren net uit een economische crisis geklauterd, het woord terrorist bestond nog amper en de allereerste Canal Parade was in augustus. Zag ons eens veelbelovend zijn.

Op de bank voor de tv, kijkend naar de registratie van de Canal Parade, kon je zonder veel moeite spelen dat je in het Nederland uit 15 Miljoen mensen was.

Richard Groenendijk wond zich tijdens de uitzending op over het gedrag van een bepaalde groep bemanningsleden. Volgens Groenendijk waren er op de boot van Mister B – een pikante leerspeciaalzaak – eerder vaak ‘seksuele handelingen’ verricht. Hij trok een vies gezicht. Aan boord waren twee halfslachtig bedekte mannen in de weer met een roeispaan. Zo laat je alleen „de donkere kant van de gayscene” zien, vond Groenendijk. Zelf gaat hij bijvoorbeeld gewoon met zijn kleren aan naar een bruine kroeg. Groenendijk had net gezegd dat hij blokjes kaas, zilveruitjes en brie op hun tafeltje zou zetten. Nederlandse tolerantie versus Nederlandse kneuterigheid.

Over naar Kees Tol, die Dana International, de transseksuele winnares van het Songfestival in 1998, strikte. „This is perfect! Number one in the world. Iedereen moet dit over Nederland weten! Over de manier waarop jullie mensen accepteren!” Precies wat we wilden horen. Dat de zanger op de Joodse boot zat, die net als de Marokkaanse en de Amerikaanse voor het eerst meedeed, was bijzaak. „Heel bijzonder, we gaan absoluut naar ze zwaaien”, zei Groenendijk over de Marokkaanse deelnemers.

Een Groningse politieman zei op Twitter dat hij de Canal Parade maar een ‘smerige vertoning’ vond. Geen ‘Hollands Glorie’, maar ‘Hollands Goorie’. Geenstijl nagelde hem aan de schandpaal, de agent trok zijn tweet terug. Het was een van de weinige relletjes rondom deze Canal Parade. Ik dacht alleen: Hollands Goorie, dat is eigenlijk een geuzennaam.

    • Kim Bos