Dekmantel Festival ‘schroeft een tandje bij’ op tweede editie

Screenshot promofilmpje Dekmantel Festival 2014

Minimalistisch stagedesign, futuristische witte torens op het terrein en dan hebben we het nog niet eens over het eten of de schitterende line-up gehad. Dit weekend vond de tweede editie van Dekmantel Festival plaats in het Amsterdamse Bos. Lees hier wat de hoogtepunten waren.

Het festival was vorig jaar dankzij een indrukwekkende rij namen een schot in de roos en dus oordeelde het gezaghebbende blog Resident Advisor dat het dit jaar hét dancefestival is waar je in augustus heen moet. Dekmantel Festival groeit door van vier naar vijf podia, en van zestig naar bijna honderd artiesten, verspreid over drie dagen. Het aantal bezoekers groeit mee van 15.000 naar 25.000 in totaal, maar dat is nog steeds “een ongelofelijk bescheiden aantal om een aan perfectie naderende productie zoals die van Dekmantel te rechtvaardigen”, zo zag NRC-muziekrecensent Rolinde Hoorntje.

Een korte impressie van de eerste dag van Dekmantel Festival:

Over alles is nagedacht

Van minimalistisch stagedesign met futuristische witte torens die afsteken tegen de blauwe lucht…

…tot barpersoneel dat sloven en dasjes draagt. Over alles is nagedacht, zeker als het aankomt op het behagen van de innerlijke mens, zag Hoorntje:

“Culinair overtreft Dekmantel Festival veruit grotere concurrenten als Awakenings of Lowlands. De Rollende Keukens lijken te zijn neergestreken op het terrein. De vegetarische slager is uitgenodigd, net als een schattig DAF-busje ‘Soep en Salade’ en een wagen met Duitse Flammkuchen en Franse tarte au tartin. Je kunt zelfs oesters eten op het terrein.”

Dekmantel schroeft tandje bij

Dekmantel “schroeft” er in het tweede jaar dus “een tandje bij”, aldus Rolinde Hoorntje, die dit weekend in het Amsterdamse Bos was. De line-up bestaat dit jaar uit o.a. DJ Harvey, Jeff Mills, Moodymann, Theo Parrish, DJ Koze en Nina Kraviz.

Dit waren de muzikale hoogtepunten volgens Hoorntje:

Het bospodium

De echte fijnproevers zijn het hele weekend te vinden bij het bospodium, aldus Hoorntje:

“De set van Gerd Janson en Prins Thomas is het perfecte huwelijk tussen drijvende house en disco, de turn up the bass klassiekers die Janson inbrengt voorkomen dat de back to back set cheezy wordt. Dj Harvey pakt die vibe heel goed op, door eerst met meer house een steviger geluid neer te zetten dan je van de discokoning zou verwachten. De cultfiguur bij uitstek – hij droeg een met samoeraistrijders bedrukt shirt – zorgt gewoonweg voor ontlading als hij na een uur eindelijk met zijn langverwachte seventies disco begint.”

Deel terrein dicht wegens voorspeld slecht weer

De weersvoorspelling was dusdanig slecht dat de organisatie tijdelijk drie podia dichtgooide, waardoor het programma even stil lag en een aantal optredens kwam te vervallen.


Volgens Hoorntje bleef de verwachte hoosbui uit, maar was het wel even spannend:

“Het was even zweten want even leek het erop dat het terrein zelfs zou moeten worden ontruimd. De regen bleef uit maar optredens van de jonge garde uit Detroit (Kyle Hall en Jay Daniel), de technopioniers van het Moritz von Oswald Trio en dj sets van Space Dimension Controller, Interstellar Funk en Robert Bergman werden geannuleerd. Jammer, maar safety first, aldus Dekmantel.”

Antal

Mr. T.I.E.S. was de perfecte opwarmer voor het wat beteuterde publiek. Hij opende met Never Too Much van Luther Vandross en gaf het publiek daarna instant blijdschap met discoklassiekers. De hoogtepunten van zaterdag draaiden op het Selectors-podium: Traxx en Antal. Die laatste hoorde Hoorntje al vaker, en hij “stelt eigenlijk nooit teleur”:

“Antal is een professional. Dat zie je op de manier waarop hij zijn platen oppoetst tijdens zijn set (met een geel stofdoekje), zijn blikje bier verkreukeld naar de backstage meebrengt en hem daar zelf netjes in de container gooit, en de manier waarop hij precies de juiste plaat weet te draaien op het moment. Schouders, rug, romp; alles beweegt mee, als hij met een paar stevige platen de wat softere disco van voorganger Mr. Ties naar een hogere versnelling tilt. Antal wist de energie hoog te houden met de drijvende house, zijn eigen stempel te drukken met oude Afrikaanse jazz en het publiek klaar te stomen voor de harde, pompende house van Traxx.”

Traxx

Nadat Antal de lastige brug wist te slaan tussen disco en de ruige gangster house van Traxx betrad die laatste, beter bekend als Melvin Oliphant III, het podium. De “grootmeester van de jackin’ house uit Chicago” Traxx staat bekend om zijn “pompende baslijnen en stevige kicks.” Traxx heeft volgens Hoorntje niet alleen de naam van profeet, zo gedraagt hij zich ook tijdens zijn set:

“De donkere kale man begint met een statement op het bospodium. Als de wizard op een hardcore feest heft hij zijn handen richting wilgen; hij preekt mee met enkele bezielende teksten op de openingsplaat. Vervolgens klapt hij erin met flink veel pompende bas. Hij draait verwoestende ‘back to basic’ house waarin er geen ruimte is voor opgesloten diva’s die uit de plaat proberen te klimmen. Toch wordt het niet saai want hij mixt ook wave en zelfs een metaltrack door zijn set. Traxx breekt duidelijk met de disco van voorgangers Mr. Ties. en de oude afrobeat waarmee Antal zijn set afsloot, maar daar is het publiek zo tegen de schemering wel aan toe. Traxx gaat voor het donkere werk en krijgt het publiek, dat na vijf minuten wel van de schrik bekomen is, meer dan mee. Met tranen in zijn ogen sluit hij af. Dat is bezieling.”

Publiekstrekker Three Chairs werd borrelset

“Three Chairs had de grote publiekstrekker moeten zijn, maar de supergroep van houseveteranen had het vooral erg gezellig met elkaar”, oordeelt Hoorntje na het zien van hun set op zaterdag:

“Rick Wilhite, Theo Parrish, Marcellus Pittman en Moodymann waren geboekt voor een set van zes uur, dus logisch dat je met een zorgvuldig uitgesmeerde opbouw begint. Maar het begin van de set leek net een staande borrel. Theo Parrish, jazz- en housevirtuoos, sloeg af en toe door met het freaken met effecten en de geluidsknop. Was het volume gewoon bijna een minuutje weg. Gebeurt er nog wat, dacht het publiek dan. Moodymann, normaal met bontmuts, had zijn hoofd als een sporter bedekt met een witte handdoek. Hij lachte vooral zijn maten toe of uit, maar soms was er iets te veel lol en iets te weinig soul. Er was een batterij heupwiegende dames op het podium – die goed wisten te bewegen op de groove die zeker wel aanwezig was. De jonge garde uit Detroit, Jay Daniel en Kyle Hall, keek verlekkerd toe en mocht ook een paar plaatjes doen. Maar, het duurde lang voordat het feestje echt op gang kwam.”

“3 chairs joined by Kyle Hall & Jay Daniel. Waddup Detroit! #dekmantel”, aldus een bezoeker:

Caribou verrast op het hoofdpodium

Daphni (Caribou) is op de tweede dag afsluiter op het hoofdpodium. Volgens Hoorntje “een gewaagde keuze”, aangezien de “meeste producties van de gepromoveerde wiskundige (Sun, Pinnacles/YeYe/Can’t Do Without You) zijn gemaakt voor een zinderende zomernamiddag, niet een afsluitende dj-set.” Maar het komt goed tot zijn recht:

“De set van Daphni is met recht eclectisch te noemen. Hij eindigt met een salsakwartiertje en schakelt richting einde binnen drie platen van een gelikte R&B – klassieker - Jodeci’s – Freek’n you, naar VBS.Redlof.B, een vergeten klassieker van Aphex Twin. Het zijn onwaarschijnlijke combinaties die toch overtuigen en dat is knap.”

Zondag technodag

De derde dag ligt de nadruk op techno en disco. Uitschieters volgens Hoorntje zijn de sets van Andrew Weatherhall en Space Dimension Controller op het kleine podium van boilerroom.tv – de site die optredens van dj’s live uitzendt (en die je meteen kunt terugkijken):

“Andrew Weatherhall draait een experimentele set met een waterval aan synthesizer gefreak en toch de juiste groove. Het geluid is niet overal goed maar zondagmiddag is het tot de bosrand gevuld als Casper Tielrooij een set aan zijn overleden vriend Tim Nieburg opdraagt, die aan boord was van vlucht MH17. Het publiek is zichtbaar ontroerd. Vervolgens treedt een lichting funk en discoproducers aan (Space Dimension Controller, Young Marco en Motor City Drum Ensemble) die stuk voor stuk overtuigen.”


Het optreden van Jack Colleran, Space Dimension Controller, werd zaterdag vanwege het noodweer geannuleerd. Hoorntje:

“Zondag geeft hij alles wat hij heeft in een uur en maakt hij de perfecte mix van acid, eighties classics richting jazz. Ondertussen loopt hij een rondje, doet hij een vingertopdansje en mixt hij perfect, precies lang genoeg om herkenning bij het publiek te bewerkstelligen om dan weer voortvarend door te rollen naar de volgende plaat. Het publiek stijgt bijna op als hij als afsluiter het Star Wars-deuntje inzet.”

Twitter avatar rkhrmns Rik Hermans Thuis, en kapot. Dekmantel was wederom een sterk feest. Hoogtepunt was Space Dimension Controller die de Boiler Room he-le-maal gek maakte.

Britse clubkids versus fijnproevers

Het aanbod aan grote namen en onbekendere dj’s leidde tot een kleine tweedeling in het publiek. Hoorntje:

“De clubdkids zoeken hun heil bij het hoofdpodium of de technotent en wandelen daarna met croptops en glitterogen richting camping – of pakken de huurfiets naar Trouw en Canvas. De fijnproevers zijn te vinden bij het bospodium voor sets van Optimo, DJ Harvey en Traxx, of van Pariah vrijdagavond in de Boilerroom.”

Er is altijd nog een after

En wat doe je als het feestje op is? Dan maak je je eigen afterparty op de camping of zoek je het feestje elders.

Twitter avatar dkmntl Dekmantel The silence now is breathtaking.

Wow.

Twitter avatar dkmntl Dekmantel This was unreal.
    • Judith Laanen