En die Spanjaard blijft maar schreeuwen

Foto familie Hommes

‘Oh mevrouw, het is zo erg... ik ging alleen maar even naar het dorpje om te kijken of ze een opblaaspomp hadden voor onze krokodil en toen is er echt iets heel vervelends gebeurd… Sorry hoor, dat ik zo moet huilen, maar die Spanjaard is zo aan het schreeuwen tegen mij…”

„Dat geeft niks. Haalt u even diep adem en vertelt u me dan eerst eens uw naam.”

„Sorry, Claudia van der Wal, sorry hoor, ik sta gewoon helemaal te trillen.”

„Rustig aan, u heeft een kapotte auto, begrijp ik, en gaat het om schade of pech?”

„Nou ja, er is heel veel schade, maar het is natuurlijk echt heel erge pech dat het nu juist mij moet overkomen. Ik denk ook dat mijn man straks heel kwaad is op me.”

„Wat is er precies gebeurd?”

„Nou ik ging parkeren, maar het was nogal steil en toen ik wegliep begon de auto opeens te rollen.”

„De auto is door de handrem gezakt, begrijp ik?”

„Ja, door de handrem, echt helemaal naar beneden. Ik denk wel vijftig meter.”

„Maar niemand is gewond geraakt?”

„Nee.”

„Nou, dat is een geluk bij een ongeluk.”

„Ja… Er stond beneden wel een wasstraat. Die is nu ingestort. Helemaal op onze auto, zeg maar. En die Spanjaard is daar echt heel boos over. Hij blijft maar schreeuwen en ik heb al sorry gezegd, maar volgens mij spreekt hij helemaal geen Engels en ik kan geen woord Spaans. Kunt u niet even met hem praten en zeggen dat wij verzekerd zijn? O, ik heb echt angst van hem, hoort u hem schreeuwen, dat doet-ie de hele tijd.”

„Ik ga wel even op zoek naar een Spaanssprekende collega die terug kan schreeuwen.”

De term lage landen, vlakke land of, om in de sfeer van het verhaal te blijven, Los Paises Bajos, geven het al een beetje weg: de hellingproef leren we vooral aan voor in het buitenland. Voor die heerlijke vakantielanden met zonovergoten bergen en glooiende zandweggetjes. Het is ook in die landen dat jaarlijks menig auto door zijn handrem zakt.

Voor mevrouw van der Wal ratelde een collega niet veel later vrolijk met rood aangelopen hoofd zijn Spaans op. Ongetwijfeld zou de eigenaar van de wasstraat niet erg onder de indruk zijn van een Nederlandse belofte over verzekerd zijn en geld dat eventueel uitgekeerd zou worden na verloop van tijd – hij was zijn inkomstenbron kwijt in een gebied dat alleen zomers druk bezocht werd. Maar dat zou gelukkig de vakantiepret van het gezin Van der Wal niet drukken.

Of zoals m’n collega het niet veel later uitlegde: „Mevrouw van der Wal is samen met de Spaanse politie de papieren aan het invullen. Ze heeft een WA-verzekering. O, en ze was verder ook goed verzekerd, dus ik heb een huurautootje met een trekhaak voor haar geregeld, daar kunnen ze hun caravan aanhangen. Eind goed, al goed. Ja, misschien niet voor die Spanjaard, voor hem is het natuurlijk echt balen, maar ja dat is het hoogseizoen en volgende week wordt het heus allemaal nog veel erger.”