Als op de dakterrassen de vuren weer gaan branden

Onlangs sprak ik een bewoner van de Amsterdamse wijk IJburg die fulmineerde tegen al die gebruikers van allesbranders, houtkachels en vuurkorven in zijn postcode die hem noopten om zomers ramen en deuren gesloten te houden. Want dan werden op de dakterrassen in de wijk de vuren ontstoken.

‘Allemaal links stemmen maar dan wel het milieu verknallen onder het motto van “rustiek en gezellig”.’

Om te vervolgen met: ‘En als ik er wat van zeg, moet ik niet zo zeuren. Dan krijg ik te horen dat ik in de provincie moet gaan wonen als ik er niet tegen kan. Je woont hier wel in de stad hoor!’

Duidelijk gevalletje voor de Rijdende Rechter. Beide partijen horen. Burenbrandje proberen te blussen. Samen een goed glas wijn drinken.

Deze Minervois ‘La Balade’ 2011 (Astrid & Thérèse; € 7,95) bijvoorbeeld.

Op het achteretiket lees ik dat de wijnmaker wil dat we juist snel een houtvuurtje maken.

(Rijdende Rechter-compromis: ‘Alleen op even dagen. Dit is mijn uitspraak en daarmee moet u het doen.’)

Vervolgens dienen wij runder short ribs te gaan grillen, goede vrienden uit te nodigen en te gaan genieten.

Zal je overigens net zien dat daar weer veganisten tussen zitten. Gaan die weer klagen.

Maar gelukkig, de Rijdende Rechter is de straat nog niet uit.

Terwijl hij nog aan het zoeken is naar een parkeerplek – er staan natuurlijk weer een hoop moederbakfietsen hinderlijk in de weg – drinkt het gezelschap zich vast vrolijk in.

Met deze feestelijke Franse zuiderling, waarin kersen en bramen de slingers ophangen. Specerijen te vinden zijn voor de pittige gesprekken, al dan niet met de klagende postcodegenoot. En nog wat peper, opdat een en ander vooral niet als een nachtkaars uitgaat.

Op dat moment zullen de buren elders wel beginnen te roepen of het niet wat zachter kan.

    • Harold Hamersma