Aan zee gaan alle remmen los

Meestal proberen we onze tekortkomingen te verbergen. Maar op het strand vergeten we alles. Dat zouden we vaker moeten doen, vindt fotograaf Tadao Cern.

De Litouwse architect Tadao Cern was nog maar 26 jaar oud toen hij besloot het roer om te gooien en fotograaf te worden. Nu is hij 30 en zeer succesvol. Hij maakte fotoseries in onder meer Cuba, New York en over roodharige meisjes en vrouwen. Zijn werk werd gepubliceerd in onder meer The Guardian Weekend, La Repubblica en Bild. Eerder dit jaar had hij zijn eerste tentoonstelling in de beroemde Saatchi Gallery in Londen. „Ik heb geleerd dat het lonend kan zijn om risico te nemen”, aldus Cern, die een fotostudio heeft in Vilnius en een deel van het jaar over de wereld reist op zoek naar „nieuwe opwindende beelden”.

De foto’s op deze pagina’s maakte hij op een strand waar hij sinds zijn jeugd niet meer was geweest. Cern raakte er tijdens een uitstapje in het weekend zo geïnspireerd door wat hij zag dat hij de week erop terugkwam met al zijn fotoapparatuur. „Het verbaasde me hoe een bepaalde omgeving het gedrag van mensen beïnvloedt. In ons dagelijks leven proberen we onze lichamelijke en geestelijke tekortkomingen te verbergen. Maar zodra we op het strand zijn, vergeten we alles en gedragen we ons op een heel andere manier. Komt dat doordat iedereen om ons heen dat ook doet? Als dat zo is, dan zou ik willen dat we dat buiten het strand ook zouden doen: dat we ons minder zorgen maken over wat anderen van ons denken. Dat zou tonen hoe verschillend, interessant en mooi we echt zijn.”

De strandfoto’s – de serie kreeg de naam Comfort Zone; de mensen zijn op een plek waar ze alles even kunnen loslaten – zijn niet in scène gezet en de mensen op de foto wisten niet dat ze gefotografeerd werden, aldus Cern. Hij koos voor slapende badgasten van wie het gezicht verborgen blijft „zodat de kijker niet wordt afgeleid. Het voorkomt dat we gevoelens krijgen bij de mensen die we zien. Het doet er niet toe wie zij zijn.”

Cerns favoriete foto is die met de twee vrouwen op het badlaken. „Het was de eerste foto die ik maakte op het strand en vanaf dat moment wist ik dat ik mijn project moest voltooien.”

    • Friederike de Raat