Opinie

Wie kent er Marokkaanse lesbiennes?

Rolinde Hoorntje spot trends en tipt. Ze ging naar een debat over homo-emancipatie. Daar bleek dat de Gay Pride nog echt nuttig kan zijn.

Er loopt een man in een zilveren djellaba de Lutherse kerk aan het Singel in Amsterdam uit. Een ongewoon beeld. Niet alleen vanwege de clash in religies, maar ook vanwege het onderwerp dat vandaag wordt besproken: homoseksualiteit.

Oh ja, de Gay Pride komt er weer aan. Ik hoor je denken: get out your glowsticks! Tijd om je gouden speedoslip en fluffy flamingoroze moonboots uit de kast op te diepen. De botenparade is een excuus voor iedere hetero om zich te verkleden als (een before kids-versie van) Britney Spears of Christina Aguilera. Wie weet kom je ook in beeld achter Geer en Goor, voorvechters dit jaar van de roze ouderen, de ‘Grey Pride’.

De toon in de Lutherse kerk is serieuzer. Debatleider Boris Dittrich vraagt aanwezigen hun camera’s niet te gebruiken. Op het podium zitten Abdelwahid en Rayan, een gefingeerde naam, twee homo-activisten die over zijn gekomen uit Marokko. In Marokko riskeren homo’s drie jaar celstraf. Openlijk homo zijn kan eigenlijk niet, zegt Abdelwahid. „Je loopt altijd het risico dat de politie bewijs verzamelt endat je wordt opgepakt.” Zelf werd hij uit de kast ‘gewerkt’ door zijn vader die ernaar vroeg. Hij was daarna tweeënhalf jaar niet meer welkom thuis.

Dat was in Marokko. Terug naar Nederland. Er wordt een film vertoond die verbeeldt hoe het kan zijn om uit de kast te komen in Amsterdam Nieuw-West. We zien een jonge violist aan tafel bij zijn Marokkaanse vader. Zijn vader is kunstenaar en dichter, geen onbelangrijk detail. Vader en zoon begrijpen elkaar, de band is hecht, maar toch – of juist daardoor – is het zo moeilijk voor hoofdrolspeler Hassan Slaby (Spangas) om het hoge woord eruit te krijgen. Hij snijdt zijn polsen bijna door.

Dat was eigenlijk ‘te’, zegt Jamilla, in een zijbeuk van de kerk, dat herkende ze niet. „Maar ja, het is kunst.” Jamilla is de eerste vrouw van Marokkaans-Nederlandse afkomst die meevaart op de Marokkaanse boot, dit jaar voor het eerst onderdeel van de botenparade zaterdag in Amsterdam. Zelf kent ze geen enkele andere lesbische vrouw met dezelfde achtergrond. „Dat zegt genoeg”, antwoordt ze op de vraag of homoseksualiteit echt nog een taboe is in de Marokkaanse gemeenschap.

Hoe helpen beelden van een botenparade vol bijna blote mannen een Marokkaanse jongen die thuis met zijn vader achter de tv zit om uit de kast te komen? Niet, zegt Jamilla. Maar, dat komt ook door de media. „Die filmen nooit de corporate boten, de mannen in pak. Die filmen alleen wat ze willen zien.”

Dus hierbij een oproep aan alle media zaterdag: draag ook een beetje bij aan de beeldvorming in Nederland. En film een keertje voorbij Geer, Goor en het roze lycrafeest. Dan zie je welke diversiteit aan echte mensen achter het glittergoud staat.