Opinie

    • Raymond van den Boogaard

Openbaar en Privé

Peter Jan Rens (63) overweegt een theaterstuk te schrijven over de manier waarop hij – niet voor het eerst – deze zomer in het roddelblad Privé wordt aangepakt. Maar eerst komt, eind deze maand, zijn nieuwe boek Ollie uit, over een spastische jongen. De romanfiguur is gemodelleerd naar een vriend die hij in de jaren tachtig had leren kennen, toen hij nog werkzaam was als fysiotherapeut. Het waren mooie decennia waarin hij, naast zijn praktijk en schijnbaar uit het niets, groeide tot een populaire tv-persoonlijkheid: Meneer Kaktus, quizmaster in het VARA-programma Doet ie het of doet ie het niet, allerlei programma’s bij RTL4 en SBS.

Dezelfde innemendheid die hij destijds op het scherm uitstraalde, klinkt in zijn stem als ik hem bel en vraag, hoe hij zich verhoudt tot de perscampagne tegen zijn persoon. „Misschien ben ik zelf wel een beetje schuldig”, klinkt het vergoelijkend. „Ik ben erg open over mezelf op Facebook.” Die openheid over zijn persoonlijk leven, leert een blik op de Facebook-pagina van Peter Jan Rens, levert hem ook veel sympathie op. Fans reageren doorgaans erg positief op de talrijke foto’s van Djelisa, zijn net geboren dochter. Het eerste flesje, het verwisselen van de luier, de medische toestand van de moeder – ze trekken sympathieke, veelal vertederde reacties.

Het gifgehalte van de artikelen over Rens in de Privé en het moederblad De Telegraaf is er niet minder om. De afhandeling van het faillissement van enkele door Rens opgerichte bedrijven, de gang van zaken in zijn vorige huwelijk en vooral zijn nieuwe huwelijk met de 21-jarige Virginia zijn de voornaamste ingrediënten. Er wordt een beeld geschetst van een man voor wie de Nederlandse samenleving moet oppassen: een bedrieger in liefde en in zaken, die een spoor van slachtoffers achterlaat, en – met name vanwege Rens’ huwelijk met een 42 jaar jongere vrouw – ook nog van bedenkelijk zedelijk gehalte.

Op minzame toon vertelt Rens aan de telefoon waarop deze campagne naar zijn mening valt terug te voeren. De verbetenheid van Evert Santegoeds, de hoofdredacteur van de Privé, zou verband houden met de tedere gevoelens die deze in een grijs verleden voor Rens koesterde en waaraan deze, hetero zijnde, geen gehoor kon geven. Dat hij in 2002 heeft laten weten dat hij Santegoeds niet geschikt vond als nieuwe hoofdredacteur van de Privé heeft de zaak wellicht ook geen goed gedaan, denkt Rens.

Dat spijt hem nog het meest, zegt hij: dat Santegoeds van de Privé zo’n „hard, azijn-zeikerig” blad heeft gemaakt. „Altijd maar boos, altijd maar kapot willen maken. Roddelen moet leuk zijn.”

Heeft hij nooit de neiging om, gezien de bejegening die hem ten deel valt, zich wat terug te trekken uit de openbaarheid en op Facebook discreter om te gaan met de details van zijn intieme leven? „Ach, langzamerhand heb ik een leeftijd bereikt waarop ik daar tegen kan”, zegt Rens. „Maar wat zou ik graag zelf een roddelmagazine willen maken dat bemoedigt en kracht geeft!”

    • Raymond van den Boogaard