Dial M for Murder

Nederland 2, 23.20-01.00u.

(Alfred Hitchcock, 1954). In de eerste minuten van Dial M for Murder zien we Grace Kelly twee keer kussen. Aan de ontbijttafel zoent ze in witte jurk afwezig haar echtgenoot. Even later volgt een zinderende kus met haar voormalig minnaar die uit Amerika naar Londen is gekomen. Nu staat de in felrode jurk (passie!) geklede Kelly links in beeld, het exacte spiegelbeeld van de eerdere ontbijtscène. Twee kussen, maar een wereld van verschil – door Hitchcock kundig in beeld gebracht zonder er verder woorden aan vuil te maken. In de rest van deze thriller wordt wel veel gesproken, het is tenslotte de verfilming van een indertijd populair toneelstuk van Frederick Knott.

Het gaat over een ogenschijnlijk charmante man die zijn vrouw wil laten vermoorden, niet zozeer vanwege haar overspel maar voor haar geld: ze is een rijke erfgename. Haar ex-minnaar is een detectiveschrijver die zich laat ontvallen dat de perfecte moord alleen theoretisch bestaat, in de praktijk gaat er altijd wel iets mis. Wijze woorden, zoals blijkt uit het verdere verloop van deze amusante en spannende film die zich net als Hitchcocks Rope en Rear Window vrijwel geheel in één appartement afspeelt.

    • André Waardenburg