Pretentieloze genoegens

Vijf jaar nadat hij tijdens een concert is ‘bevroren’, keert pianist Tom Selznick (Elijah Wood) terug naar Chicago voor zijn comeback. In aanwezigheid van zijn vriendin, een beroemd actrice, zal hij een programma spelen met veel lastige stukken. Als toegift staat een onspeelbaar geachte compositie van zijn leraar op het programma – precies het stuk dat hem vijf jaar eerder verlamde. De verwachtingen zijn hooggespannen: zal hij de druk aankunnen? Dat hij op de Bösendorfer speelt van zijn overleden muziekleraar zorgt voor nog meer nervositeit.

Als hij vlak na aanvang van het concert zijn bladmuziek omslaat ziet hij in rood geschreven: ‘Speel één verkeerde noot en je gaat eraan.’ Ook draagt iemand hem op in zijn kleedkamer een oortje op te pikken zodat Tom tijdens het concert met zijn plotselinge vijand kan communiceren. Die laat al snel weten Toms vriendin in het vizier van zijn geweer te hebben, als Tom het in zijn hoofd haalt iets te doen gaat zij eraan.

Wie erg maalt om geloofwaardigheid zal flink moeten lachen om Grand Piano, een Spaanse productie met Amerikaanse acteurs die in Nederland wordt uitgebracht als Blackmail. Op een gegeven moment speelt de geplaagde pianist niet alleen helsmoeilijke passages maar spreekt hij tegelijkertijd via het oortje met de psychopaat én stuurt hij ook nog een sms’je met zijn achter de bladmuziek verstopte smartphone waarvan hij de toetsen bespeelt als een piano.

Wie minder hecht aan realisme ziet een onderhoudende thriller die met gevoel voor stijl in beeld is gebracht, al wervelt de camera soms wel heel snel om Tom heen. Grand Piano – tachtig minuten film – biedt de pretentieloze genoegens van een ouderwetse B-film: leuke onzin.