Het regent sterren en ballen: alle recensies van Boyhood op een rij

Acteurs Ellar Coltrane (links) en Lorelei Linklater tijdens het filmfestival Berlinale. Foto EPA / Tim Brakemeier

Hij wist het van tevoren: zijn project zou twaalf jaar duren. In 2002 begon de Texaanse regisseur Richard Linklater met een monsterproductie. Hij maakte een film over de dromerige, 7-jarige Mason (Ellar Coltrane) en zijn grote zus Samantha (Lorelei Linklater) - inderdaad, de dochter van Linklater himself - die hij in de komende jaren zou gaan volgen.

Een film over de weg naar volwassenheid. En verder? Nou, gewoon, wat gebeurtenissen uit het dagelijks leven, zo had hij bedacht. Het resultaat: Boyhood, vanaf vandaag te zien in de bioscopen.

Dit schrijven kranten over de film:

NRC Handelsblad (€) - vijf ballen

Volgens NRC-recensent André Waardenburg is Boyhood uniek in de filmgeschiedenis. Hoewel de film gewone, dagelijkse thema’s beschrijft, is het zeker niet saai:

“Het gaat erom wat zo’n dramatisch moment met de hoofdpersonen doet. Laat het sporen na? Of verdwijnt het uit het geheugen, uitgewist door de tijd? Het levert een in alle opzichten unieke ervaring op, met vele memorabele scènes en mooie inzichten, zoals het idee dat niet jij het bent die het moment grijpt, maar het moment jou.”

De Telegraaf - vijf sterren

Doordat Linklater ieder jaar een paar scènes filmde, schetst de film een prachtig tijdsbeeld van de laatste decennia, zegt recensent Marco Weijers in De Telegraaf.

“Met modetrends, met muziek en zelfs met de interesses en opvattingen van de personages, omdat die mede worden bepaald door de wereld die hen omringt (…). Boyhood vangt het leven in al z’n gecompliceerdheid, portretteert een universeel menselijke ervaring en legt zo het verglijden van de tijd vast. Meesterlijk.”

De Volkskrant (€) - vijf sterren

Een riskant project, zegt recensent Kevin Toma, maar wel een van magnifieke schoonheid en met goed gedoseerde prikkels. Zoals de “stukken gestold verleden”, die - ook hij - opmerkt in de details.

“Dat [de hele wereld ouder wordt] merk je vooral als hij een close-up wijdt aan het computerspelletje in Masons handen, of de camera laat glijden langs een bolle, doorzichtige iMac. Dat zijn dus geen vintage decorstukken, maar apparaten die modern waren toen de film werd opgenomen (…). En ook dat is de magnifieke schoonheid van Boyhood: iedereen vindt er zijn eigen, voorbije tijd in terug.”

Ellar Coltrane in Boyhood.

Ellar Coltrane in Boyhood. Foto EPA / Handout Berlinale

The Guardian - vijf sterren

Ook filmcriticus Xan Brooks schrijft in zijn recensie over de iMacs en de games. Maar wat hem ook opviel, wat het acteerwerk in de film, dat bijna niet als acteerwerk te herkennen is:

“Halverwege de film bedacht ik me dat ik nog nooit iets had gezien dat hierop leek. Behalve dat ik dat natuurlijk wel gezien heb, zoals wij allemaal. Kijk simpelweg naar je familie. Mensen verpesten van alles en maken het weer goed. Ze krijgen baarden en worden verliefd, en er is nooit een oplossing, alleen de tijd die alsmaar sneller gaat.”

Trouw - vijf sterren

De idee voor de film is niet opzienbarend, schrijft recensent Jann Ruyters. Linklater overwoog zelfs de titel ‘Ordinary People’. Maar daarin schuilt juist de kracht van de film:

“De film biedt een specifiek tijdsbeeld, als een tijdloze terugblik op ieders kindertijd, of eerder een opnieuw ervaren: de streepjes op de muur, de crossfietsjes, het irritante dominante zusje, het dromen in het gras, de koestering van moeder, de kampeervakantie met vader (…). Hoe uniek we ook denken te zijn, eigenlijk maken we allemaal dezelfde dingen mee.”

Het Parool - vijf sterren

Boyhood gaat voorbij aan het klassieke drama, schrijft Mark Moorman in Het Parool. En het geeft aan hoe zaken in het leven soms anders kunnen lopen. Zoals bij de standaard afwezige vader (Ethan Hawke):

“In het eerste deel is hij niet klaar voor zijn rol in het gezinsleven - het is onmiddellijk duidelijk dat hij zielsveel van zijn kinderen houdt. Uiteindelijk zal hij een ander gezin stichting en vindt hij een nieuwe rol, fraai gesymboliseerd in het moment dat hij zijn vintage mannenauto inruilt voor een praktische minibus.”

Lees ook: ‘Het is pijnlijk om jezelf als puber terug te zien’ (€).