Vinyl is terug - met een harde realiteit achter de comeback

Vinyl gemaakt in Record Industry, de grootste grammofoonplatenfabriek ter wereld, in Haarlem. Het bedrijf van directeur Ton Vermeulen drukt vier tot vijf miljoen platen per jaar. Het vinyl is weer terug en wordt steeds meer verkocht, maar er zitten ook haken en ogen aan, schrijft Pitchfork. Foto ANP / Koen Suyck

Iedereen is blij, maar iedereen is ook gefrustreerd. Want de comeback van vinyl mag dan gedeeltelijk goed nieuws zijn voor de muziekindustrie, aan het proces van platen maken zit nog veel haken en ogen, schrijft muzieksite Pitchfork.

Muziekliefhebbers die hun favoriete artiesten graag in een vierkant formaat aan de muur hebben hangen (of in de kast hebben staan), kunnen sinds 2007 terecht op Record Store Day, de jaarlijkse viering van de onafhankelijke platenzaak. Dat feestje draagt namelijk met speciale uitgaves van albums bij aan de terugkeer van vinyl in huiskamers.

Maar er zit ook een keerzijde aan de comeback van vinyl, schrijft Joel Oliphint over de platendrukkerij in de longread ‘Wax and Wane: The Tough Realities Behind Vinyl’s Comeback’. Vorig jaar werden er in de Verenigde Staten een record van 6,1 miljoen platen verkocht. In 2008 stond de teller nog op 1,9 miljoen, aldus Pitchfork. Maar hoewel steeds meer mensen vinyl kopen, betekent het niet dat het aantal drukkerijen stijgt:

“No one is building new presses because, by all accounts, it would be prohibitively expensive. So the industry is limited to the dozen or so plants currently operating in the States. The biggest is Nashville’s United, which operates 22 presses that pump out 30,000 to 40,000 records a day.”

Daar komt nog bij dat het proces van platen drukken veel tijd in beslag neemt. Vroeger duurde het zo’n vier weken om een plaat te maken, nu kan het maanden duren. Want bijna elke artiest wil nu zijn muziek op vinyl uitbrengen, dus sluit maar aan in de rij. Die speciale uitgaves zijn namelijk goed voor de verkoop. Je kunt het zo gek niet bedenken of het wordt gedrukt:

“Covering the walls of a listening room were more custom orders that ranged from impressive to confounding. One band pressed coffee grounds into their records. Another incorporated the ashes of a 19th-century Bible. And an upcoming order will include shredded cash. The plant has to draw a line when a client’s order includes bodily fluids. “At least once a month a band wants to press their blood into the record,” says Gotta Groove VP of sales and marketing Matt Earley, who always says no.”

Het stuk geeft een aardig inkijkje in de Amerikaanse platenbusiness. Het laat ook zien dat één van die ‘harde realiteiten’ terugkeert in de moeilijkheid voor platenzaken om, ondanks het grote aanbod, die platen ook daadwerkelijk verkocht te krijgen:

“But in 2014, the trickiest part for record stores is keeping those LPs in stock. One of the dirty secrets of music retail is that most distributors allow record stores to return unsold CDs—but usually not vinyl. If shop owners buy too much of a particular release, they’ll end up marking it down and then eating the cost. Order too few copies, and stores miss out on sales. Plus, independent record stores are competing with the internet’s infinite warehouse; if a shop runs out of the new War on Drugs record (as many did earlier this year), chances are someone has it online. Once the shop gets the LP back in stock, potential buyers have often moved on. And because of the long lead time at pressing plants, it can sometimes take months, not weeks, for a store to get a new pressing of a record back in stock.”

Lees hier het volledige artikel ‘Wax and Wane: The Tough Realities Behind Vinyl’s Comeback’ (leestijd ongeveer 16 minuten).