Mooie seconden

Ik zag je al toen je de gang in kwam lopen: blond, lange groene jas, bruine laarzen, een plastic tasje met kleding erin en een canvas tasje met een felgroene tekst erop. Je verschijning deed mijn hart direct harder kloppen. Ik keek weer naar buiten, en precies toen we de Zwijndrechtsebrug overgingen naar Dordrecht keken we elkaar een paar seconden heel indringend aan. Mijn hart sloeg direct over… spontaan verliefd. Maar ik sprak je niet aan. We stapten allebei uit op Dordrecht Centraal en bij de trap ging jij een andere kant op, ik keek je na tot je verdwenen was. Is dit dan hoe echte liefde aanvoelt?

Ik hoop dat ik ook een indruk op jou heb achtergelaten, want ik ben echt ondersteboven, hopelijk lees je dit of zie ik je nog eens!