Column

Een been kwijt, maar 6.800 euro rijker

Gisteravond lag Leo Bonten (53) op een bed in een Rotterdams zorghotel naar de televisie te kijken. Twee weken geleden werd zijn rechterbeen geamputeerd, nu zag hij zichzelf met beide benen terug in de SBS-show Geld Maakt Gelukkig. Bij de beelden voelde hij weer de pijn in zijn rechtervoet, maar toen hij naar beneden keek zag hij alleen de vijf tenen van zijn linkervoet door het laken steken. Fantoompijn.

Het concept van Geld Maakt Gelukkig, dat iedere avond wordt uitgezonden, is simpel. Drie mensen met acute geldproblemen vertellen in een kort filmpje over hun ellende. Prem Radhakishun en ‘budgetcoach’ Eef van Opdorp voelen de deelnemers in de studio nog even kort aan de tand over hoe zielig ze eigenlijk zijn. Dan volgt de voice-over. „Wie is er straks in één klap uit de problemen?” Het is voor de honderd mensen in het publiek, die per persoon 100 euro mogen uitdelen, het teken om de stemkastjes te pakken. De korte reportages met dramatische muziek, de zinnen van presentatrice Sandra Schuurhof over hoe erg het allemaal is en de confrontatie met Radhakishun („Waarom kan je niet gewoon werken?”) en Van Opdorp („Je bent een oen, maar dat hoef ik je niet te zeggen”) maakt van Geld Maakt Gelukkig goedkope emo-tv.

Maar maakt geld gelukkig? Ik belde gisteravond met Leo, de winnaar. Onder aanzwellende muziek vatte de voice-over zijn situatie na een gecompliceerde beenbreuk als volgt samen. „Door een hele stapel operaties ligt Leo lang in het ziekenhuis. Dan ontdekken ze dat Leo zijn been besmet is met een levensgevaarlijke bacterie.” Daarna legt Leo uit dat amputatie maar het beste is en dat hij 5.500 euro nodig heeft om zijn schulden af te lossen. Van het publiek krijgt hij 6.800 euro toebedeeld, waarmee hij zijn concurrenten – een meisje met schulden na een burn-out en een man met schulden na mislukte investeringen – ver achter zich laat. Op het „duivelse dilemma” of hij het extra geld aan de andere kandidaten schenkt, zegt zei hij nee. „Het studiopubliek scandeerde namelijk houden, houden, houden”, legt hij aan de telefoon uit.

Spijt heeft Leo niet van zijn deelname aan het bedelprogramma, maar dat is alleen omdat hij „niet met 300 euro naar huis ging”. In mei stuurde hij een mailtje naar producent Talpa nadat hij een paar keer een oproep op televisie had gezien. De volgende dag belden ze terug, de dag daarna kwamen ze filmen. „Je moet natuurlijk al je trots en alles op zij zetten. Je gaat met al je ellende op televisie, met het risico dat je met niks naar huis gaat. Dat is zo dubbel, dat die producenten scoren met andermans ellende.”

Leo wilde graag de amputatie ingaan zonder financiële zorgen. Dat is niet helemaal gelukt: het geld is nog niet overgemaakt. Om zijn uitkering niet in gevaar te brengen hoopte hij ook dat het geld rechtstreeks naar zijn schuldeisers zou gaan, maar dat kon het inmiddels alweer opgedoekte productieteam niet meer regelen.

Daar is hij nu niet veel mee bezig. De wond van de amputatie herstelt goed. Leo hoopt een prothese te krijgen zodat „alles op zijn pootjes terecht komt”. En hij is verliefd geworden op een van zijn vroegere verzorgsters. En zij op hem. „Weet je, de liefde, dat maakt pas echt gelukkig.”