Als een maniakale clown

Het is een dunne lijn tussen onnavolgbaar en niet te volgen. Salvadora Robot van Meridian Brothers blijft ondanks een behoorlijke dosis gekte wonderwel goed te volgen. Dat is een grote verdienste, want de man achter het project, Eblis Alvarez, weet de grenzen van de muzikale conventies behoorlijk op te rekken. Het is onmogelijk om niet aan Frank Zappa te denken. Maar dan Zappa in Colombia. Salvadora Robot is een vergaarbak van piepjes, circusdeuntjes, elektronica, koebellen en latin gitaartjes. Vooral de uiteenlopende ritmes zorgen ervoor dat de plaat klinkt als een kermisattractie die wordt bediend door een maniakale clown. Het vorige album, Desesperanza, was voornamelijk gebaseerd op salsa, op de opvolger staat voor elk nummer een nieuw Latijns-Amerikaans ritme centraal. Van merengue tot een ‘funeral reggaeton’. De vorige plaat was ook net iets vreemder dan deze, het leek soms gek doen om het gek doen. Die verdenking heeft het collectief uit Bogotá van zich afgeschud, het is gewoon gek doen om een geslaagde plaat af te leveren.