De Tour zit erop: de winnaars, de verliezers en de schlemiel

Het podium van deze Tour de France. Winnaar Vincenzo Nibali staat in het midden, links nummer twee Jean-Christophe Péraud, rechts nummer drie Thibaut Pinot. EPA/ Jerome Prevost

Dit was de Tour van één gehaaide Italiaan, de Tour van Nederlands succes op Noord-Franse ronde zwerfstenen. De Tour waarin Bau en Lau weer gewoon Mollema en Ten Dam heetten, de Tour zonder die ene Spanjaard, zonder twee Britten. En dit was de minst spannende Tour die je niet keek. Dit zijn de winnaars, de verliezers en één heel grote schlemiel van de afgelopen Tour de France.

De winnaars

Vincenzo Nibali (en Italië)

Een groots geel eerbetoon vandaag op de voorpagina van sportkrant La Gazzetta Dello Sport: ‘Koning Nibali’.

Twitter avatar davezonderop Dave Zonderop La Gazetta dello Sport eert #Nibali met volledig gele editie. #mooi http://t.co/mbiQ4LS8sh

Daar staat hij. Bos met gele rozen in zijn rechterhand, oranje leeuw in zijn linkerhand. Rechts van hem een Fransman, links van hem een Fransman. Beiden op acht minuten gereden. Vincenzo Nibali was de absolute heerser van deze Tour de France. Ja, zijn voornaamste concurrentie moest al snel de ronde verlaten na valpartijen. Eerst Christopher Froome, de Britse winnaar van vorig jaar, daarna Spanjaard Alberto Contador, de winnaar van 2007 en 2009.

Maar dat deed niets af aan de prestatie van de Italiaan, die al eerder de Vuelta en de Giro, die andere twee grote wielerrondes, won. Het is zelfs maar de vraag of Froome en Contador het niet alsnog hadden afgelegd tegen Nibali, die in Frankrijk tegen bergen opreed alsof ze er niet waren. Van de in totaal 21 koersdagen, droeg Nibali er negentien de gele trui als leider in het klassement. Alleen Marcel Kittel en Tony Gallopin mochten dat ook een dagje ervaren. Nibali won daarnaast liefst vier etappes, allemaal heuvelachtige dan wel bergetappes.

Nibali’s succes is ook Italiës succes, want sinds 1998 was er geen Italiaanse winnaar van de Tour de France meer geweest. Toen won Marco Pantani. ‘Het olifantje’ heeft na zestien jaar een opvolger in de vorm van ‘de haai van Messina’.


Nibali conquers Alps to win his third stage door omnisport-gr

De Nederlanders (min Mollema)

Lars Boom maakte een eind aan een enorme etappedroogte voor Nederland. Sinds 2005 - toen was het Pieter Weening - won Nederland geen enkele Touretappe meer. Negen jaar later was er Lars Boom en zijn door modder bijna onherkenbaar gemaakte gezicht, die juichend over de streep in Arenberg kwam.

De etappe over de gevreesde kasseienstroken in Noord-Frankrijk, gevreesder nog door de enorme regenval, kostte vele klassementsrenners veel tijd. Oud-veldrijder Boom heeft het liefst alleen maar van dit soort etappes, die rijdt nog liever door modder dan over asfalt. Hij sprong weg uit een kopgroepje met daarin ook Nibali en kwam alleen aan. Voorpaginawerk, ware het niet dat Nederland later die 9de juli de halve finale van het WK verloor van Argentinië.

Liefst drie Nederlanders zijn in de top vijftien in het algemeen klassement geëindigd. Sinds 1992 is dat niet meer voorgekomen. Toen waren het Steven Rooks, Erik Breukink, Gert-Jan Theunisse en Eddy Bouwmans. Dit jaar waren het de Belkin-mannen Laurens ten Dam (9de), Bauke Mollema (10de) en Steven Kruijswijk (15de). Die Nederlandse ploeg eindigde bovendien op de tweede plaats in het ploegenklassement achter de Franse ploeg AG2R.


Tour de France : Lars Boom remporte la 5e étape door francetvinfo

De jonkies

Ja, de winnaar is al bijna 30 en ja, nummer twee Jean-Christophe Péraud en nummer acht Haimar Zubeldia zijn met 37 al bijna wielerbejaard, maar er waren deze Tour heel veel goede jonge renners aan het werk. In de top tien van het algemeen klassement alleen al. Thibaut Pinot (24) werd derde, Tejay van Garderen (25) werd vijfde, Romain Bardet (23) werd zesde, Leopold König (26) werd zevende.

Allemaal beloftes voor de toekomst, al waren het al niet echt onbekende namen meer. Amerikaan Van Garderen werd in 2012 ook al vijfde in de Tour, Tsjech König werd negende in de Vuelta van vorig jaar. Fransman Bardet reed vorig jaar al een verdienstelijke Tour en werd toen vijftiende en landgenoot Pinot werd zevende in de vorige Vuelta en al eens tiende in de Tour van 2012. Deze Tour de France hebben ze bewezen bij de wereldtop te horen.

Speciale vermelding voor één 24-jarige Pool: Rafal Majka. Die had niet eens deze Tour horen te rijden. Hij reed al een loodzware Giro d’Italia, waar hij trouwens heel knap zesde werd. Maar toen viel Roman Kreuziger uit als superknecht voor Alberto Contador bij de Tinkoff-Saxoploeg en moest Majka komen opdraven. Voor het klassement reed hij niet, wat heet, binnen de kortste keren had hij al een ruim uur achterstand op de klassementsleider. Maar tegen een berg op rijden kan hij. Hij won twee etappes, werd een keer tweede én pakte de bolletjestrui, die wordt uitgereikt aan de beste klimmer.


Tour de France : le Polonais Rafal Majka… door francetvinfo

De strijd tegen doping

Óf er zijn geweldige drugs op de markt waar geen controle tegenop kan (mogelijk natuurlijk), óf we hebben inderdaad te maken met een opgeschoonde sport. Vorig jaar waren er al geen positieve dopingtests, dit jaar (tot nu toe) ook niet. Waar er vorig jaar, de editie na de bekentenis van Armstong, nog wél nadrukkelijk over werd gesproken - Froome reed toch wel héél hard tegen die bergen op -, was de Tour van dit jaar er een van relatieve dopingstilte.

Onze sportredacteur Derk Walters daar vandaag over in NRC Handelsblad (€):

“Winnaar Nibali rijdt weliswaar voor een ploeg waarvan diverse stafleden een dubieuze reputatie genieten, zelf is hij nooit ook maar verdacht geweest.

Vorig jaar baarde Froome nog opzien door de derde klimtijd ooit neer te zetten op Ax 3 Domaines, achter Roberto Laiseka – die een onverklaarbaar hoogtepunt beleefde van een bescheiden carrière – en de erkende dopingzondaar Lance Armstrong, beiden in 2001. Vergelijk dat eens met de 26ste tijd in de geschiedenis van Nibali op een andere Pyreneeëntop, Hautacam. Zelfs de grootste sceptici hebben weinig aanleiding om te Italiaan te verdenken van onoorbare zaken.”

De enige renner die betrapt en bestraft werd deze Tour was de Spanjaard José Joaquin Rojas. Hij hing in een afdaling te lang aan een volgauto van zijn ploeg en werd gediskwalificeerd.

De verliezers

Ex-winnaars

In de week dat Nederland nog bezeten was van het WK voetbal en Bram Tankink en Stef Clement nog Stefan de Vrij en Daryl Janmaat heetten, gebeurde er een hoop in de Tour. Er vielen vooral een hoop renners. Topsprinter Mark Cavendish viel al tijdens de allereerste sprint in zijn eigen Groot-Brittannië, maar het ging vooral over Chris Froome en Alberto Contador. Die twee zouden gaan strijden om het geel, maar moesten allebei vroegtijdig stoppen. Froome viel nog voor de pas echt gevaarlijke kasseien, meerdere keren en ging niet verder. Contador viel tijdens een afdaling en brak zijn scheenbeen.

En dan viel ook Andy Schleck nog, winnaar van de Tour in 2010 na de dopingschorsing van oorspronkelijk winnaar Contador. Niet dat de Luxemburger nog echt een goed klassement in de benen had, maar het betekende al snel wel dat er geen enkele oud-winnaar meer rondreed. Er zou dus sowieso een nieuwe Tourwinnaar komen.


Alberto Contador Tur’a veda etti door EurosportTurkiye

De kijker (en misschien de organisatie)

Echte wielerfans hebben drie weken lang gekeken, ongetwijfeld. Die lieten zich niet zomaar afleiden door Oranje-gekte en alle andere slotweekperikelen op het WK in Brazilië. Maar de gemiddelde kijker? Die overviel de Tour wellicht een beetje. En dan was de eerste week, de enige die samenviel met het voetbal in Brazilië, misschien ook nog wel de enerverendste.

Daarna reed er één man in het geel. Elke dag weer. Zonder problemen. Geen enkel foutje. En steeds liep Nibali maar weer uit, om uiteindelijk met een straatlengte in Tourtermen van zo’n acht minuten voor de nummer twee te eindigen. Nee, het was een wat saaie Tour. In het algemeen dan. Was de Tour met Contador en Froome veel spannender geweest? Dat weten we niet, maar we denken het stiekem wel.

Tijdens de Tour was er natuurlijk ook de verschrikkelijke vliegramp met vlucht MH17, waarbij 298 mensen om het leven kwamen, onder wie 194 Nederlanders. Op zo’n moment is wielrennen volkomen onbelangrijk.

Er keken ook daadwerkelijk minder mensen naar de Tour en aanverwante programma’s dan vorig jaar, misschien niet heel verrassend. De etappes trokken gemiddeld volgens Stichting Kijkonderzoek (SKO) 702.000 kijkers. Vorig jaren waren dat er nog 741.000 kijkers. Ook de napraatprogramma’s trokken minder kijkers. Naar Mart Smeets’ De Avondetappe keken gemiddeld 917.000 mensen, vorig jaar waren dat er 958.000. Naar RTL 5-antwoord Tour du Jour keken er 314.000 mensen tegenover 428.000 vorig jaar, een kwart minder.

Bau

Bau, vorig jaar onderdeel van het gehypete wielerduo Bau en Lau, is natuurlijk Bauke Mollema. De 27-jarige Groninger werd tiende deze Tour, één plek achter Lau (Laurens ten Dam). Op het oog geen slecht resultaat, maar Mollema reed gewoon geen heel sterke Tour de France. Hij eindigde op ruim 21 minuten achterstand van Nibali.

Mollema, die in de voorbereiding een goede Ronde van Zwitserland reed, kon simpelweg niet met de beste renners de bergen op en eindigde vaak achter de favorieten. Aanvallen deed hij ook weinig, op die ene keer na in een Pyreneeën-etappe. Hij pakte toen ook wat tijd, maar eindigde wederom niet bij de besten. Op de allerlaatste dag dat het er nog toe deed, reed hij hortend en stotend op een fiets waarop hij nog nooit eerder had gereden een tijdrit zó slecht dat je bijna niet durfde te kijken. Hij zakte van de zevende naar de tiende plaats in het klassement.

Onze sportredacteur Derk Walters vindt de prestatie van Mollema ook teleurstellend gezien de concurrentie die hij had:

“Als je nagaat wie er deze Tour níet bij waren of tijdens de ronde zijn uitgevallen: Nairo Quintana, Roman Kreuziger, Andrew Talansky, Rui Costa, Chris Froome, Alberto Contador. En dan toch vier plaatsen lager eindigen dan vorig jaar. Als je nagaat wie er nu tweede is geworden: Jean-Christophe Péraud, een 37-jarige oud-mountainbiker. Mollema had gewoon om die tweede plaats kunnen strijden. Die Péraud is echt niet beter.”

Bauke Mollema komt over de finish in Hautacam tijdens de 18de etappe van de Tour de France.

Bauke Mollema komt over de finish in Hautacam tijdens de 18de etappe van de Tour de France. Foto ANP/ Bas Czerwinski

Lampre-Merida

Een ploeg met daarin wereldkampioen Rui Costa en Vuelta-winnaar Chris Horner en dan de allerslechtste ploeg in de Tour worden. Qua prijzengeld dan. Astana, de Kazachse ploeg van winnaar Nibali, houdt ruim vijf ton over aan deze Tour, het Italiaanse Lampre-Merida nog geen tienduizend euro.

Deel dat door het aantal renners (negen) en voeg daar de begeleiding aan toe, en de ploeg houdt minder dan duizend euro per persoon over. Voor drie weken wielrennen. Een pizzabezorger krijgt wellicht nog meer fooi in een maand.

De schlemiel

Peter Sagan

Peter Sagan, de allerbeste renner deze Tour die geen etappe won. Het is een prestatie op zich. De Slowaakse supersprinter won zonder enige moeite voor de derde keer op rij de groene trui die wordt uitgereikt aan de renner die de meeste punten bij elkaar sprint, maar reed geen enkele keer als eerste over de finish. Wel deed hij in de eerste week iets unieks door zeven etappes achter elkaar in de top vijf te eindigen. Elf keer eindigde hij in totaal in de top tien, vier keer werd hij tweede.

De pijnlijkste van die tweede plaatsen was waarschijnlijk die in de zevende etappe. Toen werd hij met enkele millimeters verslagen door de Italiaan Matteo Trentin.

Er kan echter geen renner betere ‘wheelies’ dan Sagan. Dat telt ook.

Lees ook in NRC Handelsblad:

Abonnees lezen de stukken gratis, niet-abonnees betalen een klein bedrag.