Vergeet de tantraseks niet

Fijn, dat Google bepaalde dingen kan ‘vergeten’? Misschien wel, maar is het geen wassen neus? Het geheugen van het internet is groter dan Google Europa.

Iedereen kent nu dus G.L., de durfinvesteerder die twintig jaar geleden in Santa Cruz met zijn vriendin een workshop tantraseks deed. Hij sprak er met een journalist van The Wall Street Journal over en daar baalt hij nu enorm van. Want nieuwe klanten, Google, tantraseks, je weet het wel.

L. woont inmiddels in Nederland en daarom kon hij Google opdragen de link naar het gewraakte artikel uit de zoekresultaten te halen. Hier in Europa geldt immers het recht om vergeten te worden. Fijn voor L. (uit continentale beschaafdheid zal ik zijn naam ook niet noemen). Waarom zou hij z’n leven lang last moeten hebben van die workshop?

Het pakte niet goed uit voor L. Leefde hij eerst nog in de relatieve vergetelheid, nu is hij een halve beroemdheid. The Wall Street Journal kreeg lucht van zijn vergeetverzoek en vroeg hem naar zijn beweegredenen. Dat stuk, met de naam van het originele tantra-artikel erin, wordt nu overal gedeeld. Het is makkelijk te achterhalen. Ik doe alsof ik in de VS ben door via een VPN-verbinding te surfen, want daar doet Google niet aan vergeven en vergeten. En voilà, ik vind meteen het originele Ancient Hindu Sex Practice Gets a New-Age Makeover (achter een paywall, dat dan weer wel).

Het geheugen van internet is groot en rommelig. Er staat veel meer op het web dan we kunnen vermoeden. Heel veel terabytes zitten diep weggestopt achter wachtwoorden en firewalls. Maar tegelijk is het behoorlijk lastig om specifieke herinneringen uit dat geheugen weg te snijden.

Mensen proberen het wel. De separatisten in Oekraïne tweetten eerst nog monter dat ze een Buk-systeem hadden, waarmee ze heel gaaf gevechtsvliegtuigen uit de lucht konden schieten. Die tweet werd na de ramp in allerijl verwijderd, maar dat was te laat. Het bericht was al opgeslagen en gedeeld.

Ook moeilijk bleek het onopgemerkt wijzigen van de Wikipediapagina’s over de ramp. De slimme tweetbot @RuGovEdits houdt automatisch bij wanneer ip-nummers van de Russische overheid aan Wikipediapagina’s sleutelen, in navolging van het Amerikaanse @congressedits. Eerst waren het nog (ook wat voorbarig) de ‘terroristen van de zelfverklaarde volksrepubliek Donetsk’ die de MH17 neerschoten, al gauw stond er ‘Oekraïense militairen’. Veranderd door de Russische staats-tv.

Of neem de VKontakte-pagina – de Russische Facebook – van separatistenleider Igor Girkin. Ja, hij had een vrachtvliegtuig neergehaald, stond er trots. Tot de vreselijke blunder duidelijk werd. Het bericht verdween. Maar niet voor de WayBack Machine van the Internet Archive, dat regelmatig kopieën van VKontakte opslaat. Zo terug te vinden.

In de vergetelheid raken op internet kan ongetwijfeld, maar er bestaan vervelende geheugensteuntjes. Het recht om vergeten te worden riekt naar censuur, vinden veel mensen. En daarom bouwen ze sites als hiddenfromgoogle.com, dat sinds kort vergeetverzoeken inventariseert, of Politwoops, dat ook in Nederland gewiste tweets van politici verzamelt.

L. kan zich ook niet verstoppen. Want niet alleen z’n ervaringen met tantraseks zijn nog voor iedereen te lezen. De ironie wil dat het latere artikel over zijn vergeetverzoek gewoon weer te vinden is tussen de Nederlandse zoekresultaten. Dubbel pech.