Georgische humor

Ik was van plan naar kringloopwinkel De Zaak in Ermelo te reizen om de Georgiër Merab Jordania het eerste exemplaar van mijn boekje – Schijt – over het laatste seizoen van de Arnhemse voetbalclub Vitesse aan te bieden, maar door dat plan fietste een nationale dag van rouw.

De ex-eigenaar van Vitesse had een taakstraf van twintig uur opgelegd gekregen voor het bedreigen van algemeen directeur Joost de Wit – „I cut off your fingers!” – van de voetbalclub. Tot zijn verbazing diende hij die in eerste instantie te vervullen bij een kliniek in Ammerzoden. Toevallig de woonplaats van de nog steeds doodsbange Joost de Wit, die de dreigementen als enige letterlijk nam.

Toen dat op het laatste moment werd ontdekt, moest hij naar Ermelo, waar hij zich na een timide begin snel populair wist te maken bij zijn tijdelijke collega’s en waarvandaan hij het Openbaar Ministerie (bewust of onbewust, dat weet je nooit) belachelijk maakte door regelmatig berichten te sturen over ‘de heerlijke tijd’ die hij daar had.

Vooraf hoopte hij verantwoordelijk te zijn voor het vernietigen van overbodig meubilair – „Demolishing, I can do that” – maar dat bleek niet het geval.

Hij kreeg een pot witte verf en een kwast en de opdracht om tafels en stoelen te schilderen.

Hij kwam iedere dag met de taxi naar de werkplaats, waarna hij, gekleed in giletje met daaronder een grijze blouse, tafels en stoelen moest schilderen onder supervisie van Robert-Jan, een jongen met een petje op het hoofd die ruim twintig jaar jonger was.

„Jordania had nog nooit een stoel geverfd”, liet Gert Wessels, de beheerder van de kringloopwinkel, aan een door Jordania getipte medewerker van Omroep Gelderland weten. „Hij kon er goed mee omgaan dat een veel jonger iemand hem vertelde wat hij moest doen, hij noemde hem ‘boss’.”

Wat verder opviel was dat Jordania een sociale collega was, „nooit te beroerd voor een praatje”.

Zelf ontving ik na afloop van zijn laatste werkdag een foto waarop hij poseerde naast een stoel die hij wit had geverfd. Om dat karwei af te kunnen maken had hij gevraagd of de taakstraf verlengd mocht worden. In plaats van om 12.00 uur ging hij om 17.00 uur naar huis.

De begeleidende tekst: „I understood today exactly what I missed all my life: painting of furniture. Have great fun!”

Eenmaal thuis liet hij via Twitter weten: „If it was punishment, I do ‘threat’ again.”

Georgische humor.