Ravioli alla nonna

illustratie jet peters

De tent is gepakt, het kookstelletje staat achterin en de krentenbollen voor onderweg zijn gesmeerd. Vandaag rijden we in één rechte lijn naar de Méditerranée.

Over twee weken willen we in Zuid-Italië de oversteek maken naar het oosten, om via Bosnië en de Kroatische kust weer naar huis te rijden. Maar niet voordat we een paar dagen bij onze Italiaanse oma hebben gelogeerd.

We ontmoetten nonna Madalena vorig jaar tijdens onze allereerste kampeertrip in Italië.

Met twee enthousiaste klapzoenen op onze wangen werden we welkom geheten op haar kleine camping in de Toscaanse bergen.

Het was van beide kanten liefde op het eerste gezicht.

We werden elke morgen verwend met een bakkie verse cappuccino en warme, geurende cornetti. ‘s Avonds keken we uit over de uitgestrekte Toscaanse vallei terwijl we proefden van haar met liefde bereidde tagliatelle bolognèse en ravioli met aardappelvulling, en tussendoor hadden we met handgebaren onbegrijpelijke, maar ongetwijfeld diepzinnige gesprekken.

Toen we twee kledingmaten later afscheid namen greep ze me weer vast.

Drie zoenen dit keer en in haar beste Engels smeekte ze of we volgend jaar alsjeblieft terug zouden willen komen.

Uiteraard, zei ik in mijn deftigste Italiaans. Want wie kan zijn lieve oude omaatje nou iets weigeren?