Kunstgras toverwoord in gortdroog Californië

Jesus staat op het gras. Met een van tevredenheid stralend gezicht stelt hij een vraag, duidelijk retorisch bedoeld: „Heb je ooit zulk groen gras gezien?” Ik aarzel. De villa’s in Bevery Hills pronken met indrukwekkende gazonnen. Ook bij de overburen aan Dorothy Street roept een opmerkelijk gezonde voortuin om aandacht. Maar ik vrees een teleurstellende reactie als ik de kleur van zijn gras zou bediscussiëren.

„Amazing”, beaam ik.

Tuinier Jesus is al dagen bezig, hier in de straat aan de westkant van Los Angeles. Vandaag maken we eindelijk een praatje. De jongeman vertelt dat steeds meer mensen kiezen voor synthetic turf. Door de ernstigste droogte in de Californische geschiedenis moeten huiseigenaren kiezen. Of fortuinen uitgeven aan water en daarmee ingaan tegen de nieuwe regels om waterverspilling tegen te gaan. Of hun gras bruin en dor laten worden.

Nee, er is een derde mogelijkheid, vertelt Jesus. „Kunstgras, my friend!” Zijn bedrijfje wordt ingehuurd om treurige tuinen en dorre stroken gras voor de deur op te ruimen. Weg ermee, tot op het zand eronder. De nieuwe toplaag is zo groen als gras eigenlijk niet kan zijn. Triomfantelijk zakt de man op zijn knieën. „Zo groen, zo zacht.” Het is onverwoestbaar, betaalbaar en milieuvriendelijk, meldt Jesus. „Geen water nodig.” Hij wijst naar het extreem groene gazon aan de overkant. Ook van hem.

Net als vorig jaar en het jaar ervoor waarschuwen elektronische borden langs de snelwegen: ‘Serieuze droogte. Help water besparen’. De droogtemonitor van de VS laat zien dat vrijwel heel Californië onder ‘extreme’ of zelfs ‘uitzonderlijke’ droogte lijdt. In de rest van het zuidwesten is het evenmin vochtig, maar geen staat ziet zo weinig regenval als de Golden State.

Het landschap is grijs-bruin, van de bergen tot de Stille Oceaankust. Verwarrend is de paradox soms: het mooiste weer ter wereld – elke dag droog, zonnig en 24 graden met een volmaakt briesje – is tegelijk de reden voor de slowmotion ramp in de bevolkingsrijkste staat van de VS.

In de lokale media is de boodschap onontkoombaar: de regio die meer dan de helft van alle Amerikaanse fruit en groente produceert, heeft een enorm probleem. Dus zet die kraan uit. Douche korter. Was de auto minder regelmatig. Geef de tuin hoogstens twee keer per week water. Ververs het zwembadwater minder vaak.

Wie niet wil luisteren, krijgt sinds kort met de politie te maken. Verspil je water, dan kan je 500 dollar boete krijgen. Gouverneur Jerry Brown zei begin dit jaar te hopen dat de staat in 2014 het watergebruik met 20 procent zou verlagen. Mooi gedroomd, maar jammer van de realiteit: in Los Angeles en omgeving is het gebruik met 8 procent gestegen, bleek vorige week. Dus nu dreigt straf van een rond rijdende inspecteur, als je de recyclingbak schoon durft te spuiten.

E en enkeling verdient aan de droogte, zoals de tuiniers die nu kunstgras aanleggen. De gemeente en de staat bieden particulieren en bedrijven bescheiden vergoedingen aan als ze hun gazon gewoon helemaal weghalen – om er woestijnachtige gewassen, grind of ‘turf’ neer te leggen. Dat is waar Jesus en zijn collega’s op inspelen.

Zijn werk in de zon heeft hem uitgeput. Met een flesje water gaat hij liggen op zijn felgroene, voltooide project. Twee honden voegen zich bij hem om hun behoefte te doen. Jesus lacht en springt op. „No big deal”, zegt hij tegen de schuldbewuste eigenares die „nee, nee!” roepend achter haar beesten komt aangerend. „Dit gras kan overal tegen.”