Klaarwakker

Samen stonden we vaak ’s ochtends op het perron van station Hilversum, maandenlang, zonder met elkaar te praten. Wachtend op de trein van 7.38 uur naar Amsterdam, op weg om te gaan werken. Jij, de knappe blonde verschijning met bril en bruine tas lijkt als enige op dit vroege tijdstip klaarwakker, en daardoor viel je me al zo lang op. Nooit heb ik het lef om met je te praten.

Na je een aantal weken niet gezien te hebben omdat ik verhuisd ben, kwam ik je maandagochtend eindelijk weer tegen. Uiteraard wakker en zoals gewoonlijk lees je geroutineerd de krant van voor naar achter. Sindsdien weet ik het voor de honderdste keer echt zeker: heel graag zou ik je beter leren kennen! Want verder dan dat je in de buurt van het Frederiksplein werkt, weet ik zo weinig van je...