Geen sancties om ons te knechten

Niet-gouvernementele organisaties gebruikt voor destabilisatie, signaleert Vladimir Poetin.

Soevereiniteit en territoriale integriteit zijn fundamentele waarden. Laat ik wel meteen duidelijk maken dat er geen rechtstreeks militaire bedreiging voor de soevereiniteit en territoriale integriteit van ons land bestaat. De waarborg is in de eerste plaats het strategisch krachtsevenwicht in de wereld.

Wij houden ons van onze kant strikt aan de normen van het volkenrecht en onze verplichtingen aan onze partners, en we verwachten dat andere landen, unies van staten en militair-politieke bondgenootschappen hetzelfde doen, al is Rusland zelf gelukkig geen lid van enig bondgenootschap. Ook dat is een waarborg van onze soevereiniteit.

Maar steeds vaker horen we op dit moment over ultimatums en sancties. Het hele begrip staatssoevereiniteit verwatert. Ongewenste regimes, landen die een onafhankelijk beleid voeren of die domweg iemands belangen in de weg staan, worden gedestabiliseerd. De werktuigen zijn de zogeheten ‘kleurenrevoluties’ of, in eenvoudige bewoordingen – overnames die van buitenaf worden aangesticht en bekostigd.

Problemen bestaan, maar dan nog is het niet duidelijk waarom ze gebruikt zouden moeten worden om een land te destabiliseren en kapot te maken – iets wat we in verschillende delen van de wereld vrij geregeld zien.

Vaak zijn de krachten die worden ingezet radicale, nationalistische, dikwijls zelfs neo-fascistische fundamentele krachten, zoals helaas het geval was in veel post-Sovjetstaten en zoals nu met Oekraïne het geval is.

Er kwamen mensen aan de macht door het gebruik van wapengeweld en met ongrondwettige middelen. Na de overname hebben zij weliswaar verkiezingen gehouden, maar wonderlijk genoeg belandde de macht weer in handen van degenen die deze overname hadden bekostigd dan wel uitgevoerd. Intussen proberen zij zonder onderhandelingen met geweld dat deel van de bevolking te onderdrukken dat het niet met een dergelijke gang van zaken eens is.

Tegelijkertijd stellen ze Rusland een ultimatum: of je laat ons het deel van de bevolking vernietigen dat etnisch, cultureel en historisch dicht bij Rusland staat, of we stellen sancties tegen jullie in. Dat is volstrekt onaanvaardbaar.

Wat de verschrikkelijke tragedie boven Donetsk betreft – eens te meer willen wij ons medeleven betuigen aan de familie van de slachtoffers. Rusland zal alles doen wat in zijn vermogen ligt om een werkelijk grondig en transparant onderzoek te waarborgen. Wij krijgen het verzoek onze invloed op de milities in het zuidoosten uit te oefenen. Zoals ik al heb gezegd, zullen wij alles doen wat in ons vermogen ligt, maar dat is niet toereikend. Toen de militietroepen gisteren de zogeheten zwarte dozen overdroegen, begonnen de strijdkrachten van Oekraïne met een tankaanval op de stad Donetsk. Internationale deskundigen die de rampplek kwamen onderzoeken, moesten zich schuilhouden.

We moeten de autoriteiten in Kiev eindelijk oproepen om zich te houden aan elementaire normen van menselijk fatsoen en in elk geval voor korte tijd een staakt-het-vuren in acht te nemen om het onderzoek mogelijk te maken. Wij doen al wat in ons vermogen ligt om de grondigheid van het onderzoek te waarborgen.

Juist om deze de reden heeft Rusland de resolutie van de VN-Veiligheidsraad gesteund die was ingediend door Australië. Wij zullen met al onze partners blijven samenwerken. Er worden duidelijk pogingen gedaan om de sociaal-economische situatie te destabiliseren, om Rusland op enigerlei wijze te verzwakken, en ze zullen daar vooral mee doorgaan om ons inschikkelijker te maken bij de oplossing van internationale vraagstukken.

Ook worden zogeheten internationale concurrentiemechanismen ingezet (dit geldt zowel voor politiek als economie); hiertoe worden de mogelijkheden van de speciale diensten benut, samen met de moderne informatie- en communicatietechnieken en afhankelijke, niet-gouvernementele marionettenorganisaties – de zogeheten zachte-krachtenmechanismen. Kennelijk verstaan sommige landen dit onder democratie.

Het is belangrijk dat alle Russen, waar ze ook wonen, gelijke rechten en gelijke kansen hebben. Wij zullen passend en proportioneel reageren op de nadering tot onze grenzen van de militaire infrastructuur van de NAVO en we zullen niet verzuimen nota te nemen van de uitbreiding van de mondiale raketafweersystemen en de groeiende voorraad strategische, niet-nucleaire precisiewapens.

Wij krijgen vaak te horen dat het ABM-systeem een verdedigingssysteem is. Dat is niet zo. Het is een aanvalssysteem, onderdeel van het offensieve afweersysteem van de Verenigde Staten aan onze grenzen. Wat onze buitenlandse collega’s ook zeggen, wij kunnen duidelijk zien wat er gebeurt: in Oost-Europese landen, en ook in de Zwarte Zee en de Oostzee, vindt een versterking van NAVO-troepen plaats. En ook de omvang en intensiteit van de operationele en gevechtstraining neemt toe.

In dit verband is het onontkoombaar om alle voorgenomen maatregelen ter versterking van de defensieve slagkracht van ons land volledig en volgens schema uit te voeren, uiteraard ook op de Krim en in Sebastopol, waar we in wezen de militaire infrastructuur geheel opnieuw moeten opbouwen.