We leven in de vreedzaamste eeuw ooit, wist u dat?

Ik kreeg pas de Global Peace Index in mijn e-mail, met de geruststellende mededeling dat ‘we leven in de vreedzaamste eeuw in de menselijke geschiedenis’. Ik moet toegeven, ze erkennen ook dat de laatste zeven jaar een ‘merkbare verslechtering van de niveaus van vrede te zien hebben gegeven’. Maar toch nog steeds de vreedzaamste eeuw.

Vreedzaamste? Het voelt eerder aan alsof we aan het einde der tijden zijn aangeland. Een periode gekenmerkt door geloofsafval, rampen en oorlogen, zegt de encyclopedie. Me dunkt, de messias, de Mahdi en andere verlossers staan op de wereldpoort te bonzen.

Serieus, het is goed mis. Tel even mee. Alleen al de laatste week lanceerde Israël na tien dagen van beschietingen een grondoffensief tegen Hamas in de Gazastrook. Ongeveer tegelijk werd boven het kruitvat Oekraïne het passagiersvliegtuig van Malaysia Airlines neergehaald. De kalief breidde intussen gewapenderhand zijn jonge kalifaat in Irak en Syrië uit. In Libië raakten een paar van de machtigste milities slaags en vernietigden onder andere de internationale luchthaven. Dat het op alle fronten oorlog is in Jemen wist u misschien niet. We kunnen niet alléén maar oorlog in de krant zetten.
In Afrika, waar het volgens de laatste hype zo goed ging, zijn ook nog een paar gruwelijke oorlogen aan de gang. Regering en rebellen doen hun uiterste best de babystaat Zuid-Soedan in de wieg te smoren. In Darfur, helemaal vergeten, zijn dit jaar toch al weer 400.000 mensen ontheemd geraakt. Burgeroorlog in de Centraal-Afrikaanse Republiek. Somalië natuurlijk. Mali. Een toenemend aantal bloedige aanvallen op dorpen in Kenia. De extremisten van Boko Haram maken duizenden slachtoffers in Nigeria.

Is het nu niet erger dan ooit tevoren, wordt me tegenwoordig vaak gevraagd. Als ze het mij vragen, gaat het natuurlijk over het Midden-Oosten. Ooit is erg lang, vind ik, dus laten we zeggen na de Tweede Wereldoorlog. Maar erger? Denk maar eens aan alle Israëlisch–Arabische oorlogen, en de Golfoorlogen.
Of neem de jaren tachtig van de vorige eeuw. Van 1980 tot 1988 woedde de oorlog tussen Iran en Irak. De Libanese burgeroorlog was al vanaf 1976 aan de gang. In 1982 viel Israël ook nog eens Libanon binnen, een bezetting die tot 2000 duurde. Intussen begon in 1984 de oorlog tussen de Koerdische PKK en Turkije. Het was de tijd van geruchtmakende ontvoeringen van westerlingen in Libanon. Burgeroorlog in Zuid-Jemen (1986). De jaren negentig maakten een nieuw begin met de Iraakse bezetting van Koeweit, wat de inleiding vormde op de internationale Golfoorlog tegen Saddam Hussein. Etcetera.

Dus nee, het is nu niet erger dan ooit. Al het geweld is wel veel dichterbij gekomen door Facebook, Twitter en alle andere nieuwe media. De afgehakte hoofden rollen over mijn ontbijttafel. Het is vast niet het einde der tijden. Maar of dit de vreedzaamste eeuw gaat worden?