Priemende Hollandse surf

Instrumentale surfmuziek is geen genre dat sinds de pioniersdagen van Dick Dale veel veranderd is. Een twangende gitaar, rollende drums en een forse dosis galm brengen al snel de zomerse sferen die Californiërs naar hun surfplank doen grijpen en die ook in Wijk aan Zee weerklank vinden.

Des te spannender is het als zo’n bekend geluid nieuwe impulsen krijgt vanuit Nederland, zoals ‘Phantom’ Frank Gerritsen praktiseert met The Phantom Four. Zijn priemende gitaarspel voldoet aan alle voorwaarden van zonnige strandmuziek met westerninvloeden, lonkend naar Ennio Morricone in het met mariachiblazers opgeluisterde Tiempo de revancha en mysterieus Arabisch in de slangenbezweerdersmuziek van het zwoele Asra.

Het dapper samenbrengen van etnische invloeden onderscheidt The Phantom Four van de doorsnee surfband, met lome dubreggae in Ganja galore en hete zang van Zuco 103’s Lilian Vieira in Cinquenta anos, een liefdesduet tussen een tropicanazangeres en een smachtende gitaar.