Nooit meer iets kwijtraken

Veel lachen, veel beweging en nooit een ontbijt overslaan. Dat zijn de tips van de geheugentrainer om vergeetachtigheid te bestrijden. Voor het geval het kortetermijngeheugen dienst weigert en je je autosleutels niet meer kan vinden. Terwijl je ze toch net op zo’n handige plaats had neergelegd. Nachtkastje, wasbak, bureau, het toilet, het schapje in de gang… waar zijn ze gebleven?

Dingen kwijtraken hoeft niet meer. Nooit meer. Tile is een bedrijfje dat kleine locatietrackers maakt die je aan je sleutelbos hangt of op je iPad plakt. Een bluetooth-signaal laat via een app op de telefoon zien of je dichtbij bent: je bent warm, warmer, heel warm… gevonden! Eventueel kun je de Tile (20 dollar) laten piepen.

Je kunt zo’n Tile onder je zadel plakken om je fiets in een drukke stalling terug te vinden. Maar wat gebeurt er als een dief met de fiets aan de haal gaat en buiten bluetoothbereik raakt – na 20 of 30 meter? De Tile blijft z’n signaal afgeven, dat opgevangen kan worden door andere Tile-gebruikers in de buurt. Samen vormen zij een netwerk van anonieme verklikkers die de oorspronkelijke eigenaar een seintje geven. Daarna stap je naar de politie om de laatst gevonden locatie door te geven.

Er zijn meer bedrijven die vergeet-mij-niet-stickers maken. SticknFind, de StickrTrackr en de Trackr Bravo: allemaal varianten op hetzelfde bluetooth-brandmerk. Ga er maar vanuit dat we over twee jaar allemaal ons persoonlijke track & trace-systeem hebben.

Voorwerpen zijn te ‘taggen’. Maar hoe bescherm je de levende have? Voor huisdieren zijn er satelliettrackers. De pettracker, een gps-halsband voor de moderne hond zonder richtingsgevoel, kost 100 dollar, exclusief abonnement. Voor mensen is geen abonnement nodig, die hebben een smartphone. Talloze apps bieden de mogelijkheid om je locatie live te delen met vrienden of collega’s (dat laatste nooit doen).

Veel mensen krijgen jeuk aan hun privacy als ze hun locatie moeten delen, maar ik vind het een aardige gedachte dat mijn beste vrienden en een paar familieleden weten waar ik uithang. Alsof er een stel Big Brother-beschermengelen met je meekijkt. Overigens gebeurt dit met medeweten van beide partijen. Je kunt nooit – tenzij je bij de geheime dienst werkt – ongeoorloofd achterhalen waar iemand zit. Het is praktisch: zonder heen en weer bellen staat het eten dampend op tafel als vrouwlief thuiskomt.

Apples ‘Zoek mijn vrienden’-app is een van de makkelijkste locatiesystemen. Het kan ook via Google+ of Facebook.

Facebooks locaties zijn wel wat minder gedetailleerd. Terwijl details ertoe doen. Zeker als je werkplek op het Rokin is, vlakbij de Amsterdamse Wallen. Wat deed jij daar? Ja maar schatje, niet alle locatiemetingen zijn accuraat.

Misschien ben ik een beetje doorgeschoten in mijn trackingwoede. Laatst had m’n vierjarige dochter een feestje bij een nog onbekende familie. Ze zouden ’s middags een verrassingsreisje gaan maken.

Schatten van mensen, daar niet van. Toch stopte ik stiekem een telefoon met locatietracking in de Hello Kitty-rugzak, zodat ik zeker wist dat m’n dochter naar de dierentuin ging. En niet – zoals elke ouder denkt – naar Schiphol om daar als kindslaaf met blonde staartjes verkocht te worden aan een morsige Arabische sjeik die daarvoor speciaal een tussenlanding in Amsterdam maakte. En dat ik dan Jaap Jongbloed moet bellen om mijn dierbaarste bezit via Vermist uit een harem te vissen.

Het is een ragfijne scheidslijn, die tussen bezorgde ouder en ziekelijke locatiefreak. Gelukkig was het heel leuk in de dierentuin. Maar dat wist papa al.