Nog voordat we arriveren, heeft Robert al een plan

Elke carrière kent wel een leermeester. Voor Marcel Charité (43) is dat ambulanceverpleegkundige Robert Vreugdenhil (52).

‘Als we er maar op tijd bij zijn”, zeiden we tegen elkaar in de ambulance op weg naar een kindje dat dreigde te stikken. Eenmaal in het ziekenhuis zagen we op een foto van de keel het herkenbare randje van een muntje van 20 eurocent. Met een traumahelikopter boven ons reden we door naar het kinderziekenhuis waar het kindje werd gered. Het is een van die ritten met Robert die veel indruk maakten. Natuurlijk loopt het soms ook niet goed af en dat is ontzettend verdrietig, maar altijd bewonder ik zijn aanpak.

„Robert is de beste verpleegkundige die ik ken. En dat is niet alleen mijn mening: hij werd verkozen tot de beste hulpverlener van 2013. Hij is een gevoelsmens, kan zich goed inleven en werkt gestructureerd. Nog voordat we bij het slachtoffer arriveren heeft hij al een plan van aanpak.

„Ik leer nog iedere dag van hem. Bijvoorbeeld dat je niet eerst op je monitor moet kijken, maar naar de patiënt die je voor je hebt. Soms geven de cijfers iets heel anders aan, maar kun je aan de kleur van de huid en het gedrag van de patiënt zien dat het eigenlijk best goed gaat.

„Wat ik ook van Robert leerde: als een slachtoffer nog kan zitten, láát hem of haar dan ook zitten. Want slachtoffers die blijven liggen geven zich sneller over aan hun lot.

„Het leven van Roberts vader is ooit gered door een reanimatie. Sindsdien wil hij het reanimeren aan zoveel mogelijk mensen leren. Hij leidt een stichting die er aandacht voor vraagt en hij geeft veel cursussen. De oorspronkelijk Amerikaanse reanimatiecursus heeft hij een eigen draai gegeven. In de originele versie gaat er veel tijd verloren met ingewikkelde instructies.

„Een mens heeft maar voor ongeveer zes minuten zuurstof in zijn bloed zitten en dus heb je helemaal geen tijd om eerst te bepalen waar je je handen precies neer moet zetten en of je de borst exact zes centimeter indrukt. Gewoon in het midden drukken is de les van Robert. Dat klinkt misschien simpel, maar het redt veel levens. Nu ik zelf ook reanimatietrainingen geef, doe ik dat precies zo.”