Geen seinstoring

Wat een verrassing op die late donderdagmiddag. Je stapte in op Amersfoort en schoof met een vrolijk ‘hoi!’ naast me in een tweezitsbankje. Met plezier zette ik mijn knaloranje tas op mijn schoot. M’n hartslag schoot omhoog toen ik zijdelings je bruine krullen zag, je zwarte leren jasje en paarse trui. Voor het eerst in m’n leven hoopte ik op een spontane seinstoring rond Bilthoven.

Helaas reden we rustig Utrecht Centraal binnen. Je stond op, keek nog eens om en glimlachte. Ik glimlachte terug. Jammer van de seinstoring die uitbleef, maar ik huppelde met vlinders de trein uit. Volgende week donderdag weer om 18.10 uur een enkeltje Amersfoort-Utrecht? Dan mik ik niet op een seinstoring, maar op dat vrolijke ‘hoi!’