Gaspedaalmetalcore

Alsof je een volle besteklade op je blote voet laat vallen, zo voelt luisteren naar de nieuwe plaat van Every Time I Die een beetje. Op From Parts Unknown is het zoeken naar rustpunten. Maniakaal wordt de plaat nummer voor nummer aan je deur gespijkerd. De band heeft zo veel haast met de springerige metalcore, dat sommige nummers niet goed blijven hangen. ‘Decayin’ with the Boys’ is een van de positieve uitzonderingen, maar dat is nou net een nummer waarin het gas iets terug gaat – een zeldzaamheid op deze cd. Een nummer als ‘Moor’ biedt wat meer introspectie, maar daar gaat het meteen een beetje mis, mede door de vervelende stem van Keith Buckley als hij clean probeert te zingen. Het Ben Folds-achtige intro is (bedoeld) lelijk en het duurt te lang. Gelukkig gaat daarna het gaspedaal weer in: de agressiviteit van de vele meebrulnummers maken een hoop goed.

De band componeert nog altijd niet zo fris als Between the Buried and Me, niet zo rauw als Converge niet zo inventief als Dillinger Escape Plan, maar Every Time I Die mixt al die bloedgroepen genoeg om het een paar extra luisterbeurten te gunnen.