Wees voorbereid op strenge kou

Verhuizen maar weer. Of een eind fietsen. Naar waar een Agrimarkt staat. Roosendaal, Middelharnis, Vlissingen, Oud Beijerland, Goes. De Agrimarkt heeft nieuws. Vis in plastic verpakt. Pardon, nieuw? Ja, nee niet de verpakking, maar wat er in zit. Verse vis. Visveilingen van Scheveningen tot Breskens werken samen aan een nieuw merk. Zuidwestervis. Staat dat er op dan is het vis van dichtbij, gevangen voor de kust en zo snel mogelijk van het schip naar de winkel gebracht. Want, zeggen de visveilingmeesters, Nederlandse consumenten hebben werkelijk geen idee wat verse vis is. Allemaal aan de pangasius. Diepgevroren meerval uit Vietnam die naar niets smaakt en – zeggen culinairen over het volk – juist daarom populair is.

Veel mensen weten de weg niet meer naar goede vis en nogal wat kooplui in vis verknoeien het door doodleuk te gaan staan stinken op de markt. In de zon zelfs. Jarenlang vertikten visboeren op de Amsterdamse Albert Cuyp het om aan de schaduwkant van de markt te gaan staan. Volop in de zon.

Kou is goud. Het personeel van de firma Tel in IJmuiden, een goede in verse vis, is gekleed op een strenge winter. Klanten lopen er bijkans naakt naar binnen en schrikken zich harde tepels.

Gaat men op vis uit, neem een piepschuimen doos mee of een koelbox of koeltas. Twee uur ongekoeld in de fietstas en weg is precies dat wat alleen verse vis heeft, ja geef het maar eens een naam, culi.

Wie geen Agrimarkt weet en niet in de omgeving van Enschede woont waar op zaterdag een sensationeel goede vismarkt wordt gehouden voor de Duitsers, wie niet naar IJmuiden wil wegens de file naar het strand, en lui die Lauwersoog te ver vinden waar visboer Sterkenburg de vissen zelf uit de Waddenzee haalt, die kunnen Den Oever kiezen.

Op zaterdagochtend mogen burgers vis komen kopen in de visafslag van Den Oever. Andere dagen wordt alleen aan handelaren verkocht, veel Franse. Onder de zaterdagburgers zie je ook chefs. Ze komen af op de kwaliteit; de vis is vers. Gisteren, eergisteren gevangen. Aan boord meteen koud opgeslagen. In de afslag koud gehouden en vanaf het ijs verkocht.

Hoe ernstig men er de kou neemt – ook hier dun zomerkleed en kippenvel – zie je aan de grote bak met ijsschilfers met een schep midden in de hal. Klanten kunnen zelf ijs nemen om hun vis en garnalen koud thuis te krijgen. Maar wat een geknoei, de achterbak vol ijs. Piepschuim of een koeltas!

Misschien is hij uitverkocht, maar toch de tip. Lidl had vorige week een koel-schoudertas voor 6 euro. Passen tien verse schollen in en een schep ijs.