Mendes: bijrol in eigen show

Het was op zichzelf een logische act aan het begin van Robin Rotterdam Unlimited, het festival waarvan de jaarlijkse Zomercarnavalparade op zaterdagmiddag het kloppend hart is. Maar terwijl vrijdagavond buiten het feest begon met drumbands en op straat feestende mensen, werd de Braziliaanse muziekveteraan Sergio Mendes weggestopt in een matig gevulde, sfeerloze zaal in de Doelen. Daar moest het publiek vrijwel heel het concert zitten terwijl een percussionist uit Bahia de meest opzwepende ritmes uit zijn conga’s, bongo’s, koebel en pandeiro toverde. Men bewoog wat voorzichtig mee met het bovenlichaam.

Sergio Mendes vertolkte en populariseerde in zijn rijke oeuvre de grote klassiekers uit de Braziliaanse muziekgeschiedenis. Maar in zijn eigen show speelt de 73-jarige musicus inmiddels een bijrol. Hij praat de nummers aan elkaar, zingt wat mee, maar is achter zijn toetsenbord vooral dienstbaar aan zijn band. Dat wreekt zich met name vocaal. In Never Gonna Let You Go zingt zijn saxofonist met weinig kracht en bereik; in Beatles-cover The Fool On The Hill grossieren zijn achtergrondzangeressen in schelle harmoniezang die grenst aan een matig avondje karaoke.

Het dieptepunt is rapper H20 uit Californië die Mendes inmiddels overal mee naartoe sleept om te laten zien dat hij nog bij de tijd is. Maar H2O’s raps zijn ouderwets en doorsnee (‘From Rio de Janeiro all up to L.A.’) en passen bij klassiekers als Agua de Beber en Mas Que Nada als vluchtige graffiti bij de Nachtwacht. Wanneer de zangeressen subtieler zingen, de bas plukt en de geweldige percussionist tingelt en ritselt, komt even het geniale materiaal in alle glorie naar voren. Het is te kort en te weinig.