In het oog van de feestweek

’t Zwarte Plasje

Het natuurzwembad ’t Zwarte Plasje in Hillegersberg, Rotterdam wordt 100 jaar. Portret in vijf delen van een van ’s lands oudste natuurbaden. Deze week deel 1.

Tien! Negen! Acht! Zeven! Het ziet zwart van de kinderen voor de hekken van ’t Zwarte Plasje. Ze willen dat de hekken nú opengaan. Tellen net zo lang van tien naar nul tot ze naar binnen kunnen stormen. We treffen de voorzitter van de jubileumcommissie Jan Pieter Blonk, op het terras bij kantine ‘In den otter’, waar de geraniums en petunia’s net overvloedig water hebben gehad. Zestig jaar geleden, op zijn zesde, leerde hij hier in ’t Zwarte Plasje zwemmen. Hillegersberg was toen nog een zelfstandige gemeente. De bosjes om het bad waren zo laag dat je al zwemmend de toren van de nieuwe Kerk in Delft kon zien. Zwemles, dat was nog geen kwestie van iedere week een half uurtje. Nee, het was iedere ochtend om zeven uur met kurken om het ijskoude water in. Als je weg dreigde te zakken, werd je met een haak onder je oksels opgetrokken. Maar dan was je in één zomer twee zwemdiploma’s verder. Kon je gaan waterpoloën. Tegenwoordig woont de voorzitter van de jubileumcommissie in Berkel, maar zwemmen doet hij in ’t Zwarte Plasje. Zo rond half zeven ’s avonds. Een keer heen, een keer terug. Daarna drinkt hij een glas wijn met de andere leden. Een rondleiding voert over de houten steigers en langs de populaire waterglijbaan, afkomstig van de Zuid-Hollandse eilanden. Konden ze overnemen, als ze het gevaarte zelf kwamen demonteren. Verderop ligt de zelfgebouwde waterzandbak, waar een tiental kleuters dammen bouwt. Een uniek pierenbad is het, met een ingenieus buizen- en kranenstelsel. Dat krijg je met bestuursleden in de scheepsbouw. Exact een jaar is de voorzitter al bezig. Hij gaf de opdracht voor het boek ’t Zwarte Plasje een eeuw de oase van Hillegersberg. Het wordt overmorgen gepresenteerd. De avond ervoor is het spetterende feest met een disco en liveoptreden van een bigband. Het moeten de hoogtepunten worden van een jubileumjaar vol festiviteiten, dat begon met een Unox-nieuwjaarsduik. Er kwamen tachtig mensen op af! Bij zes graden boven nul! Er zijn nog nooit zoveel lidmaatschappen verkocht als dit jaar. De voorzitter oogt ontspannen, zo in het oog van de feestweek. De laatste uitnodigingen zijn de deur uit. Het podium voor de band is opgebouwd. Hij moet even een telefoontje aannemen. Duur schuim of goedkoper schuim op de dansvloer? Tja. Hoe hoog komt dat foam dan? Kniehoog? Is hoog zat.