De bloedigste dag

Zeker 67 Palestijnen en 13 Israëlische soldaten kwamen gisteren om het leven in Gaza. Een Israëlische soldaat werd mogelijk ontvoerd. Het was de dodelijkste dag sinds Israël de aanval opende.

Een verpleger helpt een man in Shejaiya. De wijk in Gaza-Stad werd gisteren zwaar gebombardeerd. Foto Reuters

Alles valt uit elkaar in Gaza. De bestanden, de huizen, de mensen, en de kinderen. „Gaza is in Syrië veranderd”, stamelde Nadal, een jongen van 24, gisteren in de stukgeschoten straten van zijn wijk Shejaiya. Daar vielen gisterochtend bij Israëlische bombardementen minstens 67 doden, terwijl honderden gewonden probeerden naar het ziekenhuis te gaan.

Ook aan de Israëlische kant vielen gisteren doden. Dertien Israëlische soldaten kwamen om het leven bij een serie aanvallen op de Gazastrook. Hamas liet weten dat ze Israëlische troepen in een hinderlaag had laten lopen. In de afgelopen jaren vielen niet eerder zo veel Israëlische doden op een dag. Bovendien claimde Hamas gisteravond laat een Israëlische soldaat te hebben ontvoerd. Dat zou een ramp zijn voor Israël. De vorige ontvoerde soldaat, Gilad Shalit, zat vijf jaar vast en werd in 2011 geruild tegen duizend Palestijnse gevangenen.

De dag begon gisteren in Gaza met, alweer, zware Israëlische bombardementen in het centrum van Gaza-Stad en enkele buitenwijken. Daarna kwamen de eerste berichten dat in de oostelijke wijk Shejaiya meer aan de hand was dan de ‘gewone’ zware bombardementen van de laatste dagen. Auto’s en ziekenwagens stroomden met tientallen gewonden toe in Shifa-ziekenhuis in het centrum van de stad, gevolgd door honderden doodsbange vluchtelingen.

De eerste patiënt in het hospitaal was een meisje met bruine krulletjes dat trilde van de shock. Ze had verwondingen aan haar linkerbeen en volgens een dokter zat er mogelijk een stuk metaal in haar rug. „Ze heet Nawal”, zei haar tante Iman, terwijl ze het meisje probeerde te kalmeren.

Toen Israël afgelopen donderdag met een grondoffensief begon in de Gazastrook zei premier Benjamin Netanyahu dat het om een beperkt offensief ging. Het zou niet gericht zijn op het ontmantelen van de regering van Hamas maar op „het herstellen van de rust voor Israëlische burgers voor een langere periode, en een aanzienlijke klap uitdelen aan de infrastructuur van Hamas en andere terroristische organisaties”. Een dag later zei Netanyahu echter klaar te zijn voor een stevige uitbreiding van Israëls grondoffensief.

Israël is naar verluidt geschrokken van de kracht van Hamas, dat de afgelopen tien dagen zo’n 1.500 projectielen op Israël afvuurde. Volgens Israël heeft Hamas nóg duizenden raketten. Na de vorige klap die het Israëlische leger Hamas naar eigen zeggen in 2012 had toegebracht kwam Hamas sterker terug dan ooit. Ditmaal wil Israël Hamas echt verzwakken.

Elk huis is door de bommen geraakt

De gewonden bleven gisteren toestromen in het hospitaal, net zoals de vluchtelingen, urenlang: de bombardementen gingen nog door in Shejaiya. Aankomende vluchtelingen vertelden hoe ze hadden gewacht tot er een pauze leek in de bombardementen, om dan halsoverkop hun huizen uit te vluchten, biddend dat er inderdaad een pauze was. In de straten lagen nog tientallen lijken, vertelden ze.

Even na de middag kwam het bericht dat er op verzoek van het Rode Kruis een ‘humanitair bestand’ van twee uur zou gelden voor Shejaiya, zodat de lijken, gewonden en resterende burgers zouden kunnen worden afgevoerd.

Aangekomen in de wijk tijdens dat bestand, blijkt dat een van de hoofdstraten compleet in puin is herschapen. Elk huis is door bommen geraakt.

Vorige week vrijdag lag Shejaiya ook al onder vuur van het Israëlische leger, maar toen moesten verslaggevers nog zoeken naar het huis van de familie-Amtez, waar de avond tevoren drie doden waren gevallen toen een tankgranaat het huis trof.

De neefjes Muhamed (2,5 jaar), Muhamed Ibrahim (13) en Abed (24) kregen de scherven van de tankgranaat en het scherpe gruis van de muren in hun gezicht. Vooral de kleine Muhamed was erg toegetakeld, vertelde hun oom Radi Saudi (56). „We hebben hem in stukken moeten oprapen en zo begraven.”

„De Israëlische tanks staan sinds het grondoffensief maar op een kilometer van hier”, legde Saudi uit. Dat was ook de reden waarom Shejaiya zo overbevolkt was: duizenden vluchtelingen die in de groene rand rond Gaza-Stad woonden, hadden hier een onderkomen gezocht in de huizen van familieleden. Het inwonertal was er in enkele uren verdrievoudigd.

Ook toen al regeerde de angst in Shewaiya. In het huis van de familie-Amtez lagen bloedplassen, de weeë geur van het bloed van de drie jongens vulde het huis.

Shejaiya, zondagnamiddag, bestandstijd. In de hoofdstraat staat een doorzeefde ziekenwagen – ambulanciers van het Shifa-hospitaal hadden al gezegd dat ze 's ochtends waren beschoten toen ze gewonden probeerden weg te halen. Nu rijden ziekenwagens heen en weer met gewonden en lijken. Brandweerwagens proberen de branden te blussen.

En dan weerklinkt plots het ijle gefluit van een Israëlische bom. Een halve seconde, dan een droge ontploffing. Er dwarrelt gruis neer van de omliggende gebouwen. Enkele seconden later volgt weer gefluit, en nog een knal. Het bestand zou op dat moment nog drie kwartier gelden, maar wordt alweer geschonden. Israël en Hamas geven elkaar de schuld.