Goede leefomstandigheden

De reclamecodecommissie tikte Albert Heijn op de vingers omdat het bedrijf de tijdelijke opvolger van de plofkip, een tussenproduct dat over een paar jaar moet uitmonden in de sterk verbeterde ‘kip van morgen’, in reclameteksten had aangeprezen als ‘100 procent verantwoord’ en als een kip die ‘goede levensomstandigheden’ had gekend.

‘Hollandse kip’ heette het tussenproduct, zelf had ik ’m ook weleens aangeschaft, juist vanwege de naam. ‘Hollands’ dat klonk vertrouwd, als ergens ‘Hollands’ voor staat, denk ik al gauw aan gezellig en betrouwbaar. Dit stuk kipfilet had een fijn leven achter de rug vol rust, reinheid en regelmaat, dat kon niet anders.

Dacht, want dat viel dus tegen.

Wat u en ik goede ‘Hollandse’ leefomstandigheden vinden, daar denken ze bij Albert Heijn dus heel anders over.

Wie verzon zoiets?

Iemand die niet helemaal goed is. Iemand die oprecht denkt dat je een paar dagen langer leven op een paar extra centimeters in een kuthok meteen kunt bestempelen als ‘goede leefomstandigheden’ en na wat gepuzzel uitkomt op een Noord-Koreaans percentage van ‘100 procent verantwoord’. Niet 40 of 50 procent, nee meteen de volle mep: 100 procent, in al die rapporten over dierenwelzijn stond tenslotte ook ergens iets over dat die Hollandse kippen van Albert Heijn minder vaak last hebben van zere voeten.

Die iemand moest, het kon niet anders, Harry Piekema zijn. ‘Onze’ goedlachse, joviale, onhandige, 100 procent Nederlandse supermarktmanager die er in de reclames in zijn supermarkt altijd een feestje van maakt.

Die was zelf gaan rekenen en had de zaak vol goede bedoelingen lekker onnozel maar meteen afgerond naar ‘100 procent verantwoord’. Negentien kippen in een hok was tenslotte iets heel anders dan 21. Bij zo’n verbetering kon je wat hem betreft best spreken van ‘goede leefomstandigheden’, weliswaar niet te vergelijken met dat van de oranje hamsters, maar dat waren dan ook heel bijzondere beestjes.

Konden we Harry, of een van zijn collega’s van Albert Heijn, niet inhuren om dagelijks verslag te doen over de zaken waar we met z’n allen zo somber van werden? Kon er geen team van Albert Heijn naar Gaza bij het eerste het beste staakt-het-vuren?

Even roepen dat de mensen er blij zijn omdat er even geen raketten vallen. Weinig vrije uitloopruimte, maar voor de rest ideaal. Als ze er een cijfer aan mochten plakken: honderd procent meer leefbaar dan het er was, of doe maar tweehonderd procent.