Column

Gewoon lekker knuffelen en in je blote kont rondrennen

Rolinde Hoorntje spot trends en tipt. Vandaag spreekt ze Erwin Olaf over zijn spannende nieuwe feestje.

Seksalert! Erwin Olaf aan de lijn. Zijn eerste feestjes gaf de fotograaf in de jaren tachtig met Eddy de Clercq. „Ik had een homokorfbalteam uitgenodigd, er was een levensgrote piemel en een superstonede technicus die helemaal was vergeten dat hij de afstandsbediening daar bovenop had laten liggen. Haha.”

Seks is een rode draad op de feestjes die hij geeft. „Liefde en seks, dat is toch heerlijk. Lekker knuffelen, in je blote kont rondrennen.” Zondag staat hij op Milkshake, in Amsterdam. Vorig jaar moest hij het doen met een lullig ballengooikraampje, nu krijgt hij een eigen podium, Down the Drain. Is dat nog nodig, een festival voor homo-emancipatie? Zucht. Daar gaat het dus niet om. „Ik ben voor seksuele vrijheid, maar eigenlijk voor elke vorm van vrijheid. Dat hoeft niet per se homoseksualiteit te zijn. Als je zin hebt om ondersteboven, achterstevoren op sneakers in de hoek te staan snuiven, nou, heerlijk toch? Kijk hier in Europa wordt het steeds panseksueler, maar als Conchita Wurst hoef je nog steeds niet te proberen een ommetje te maken in de Parijse banlieus.”

In ’77 kwam hij uit de kast en was het nachtleven nog nodig om je seksuele vrijheid te vieren als jonge homo. Olaf herinnert zich de eerste discofeestjes van Eddy De Clerq waar hij als bezoeker kwam. Er werd confetti van het balkon gestrooid, drags dansten schouder aan schouder met modellen en Donna Summers ‘I feel love’ werd als laatste plaat gedraaid. „De hele zaal ontplofte.”

Uitgaan doet hij al lang niet meer, maar vier jaar geleden huurde hij ineens alle zalen van Paradiso af voor zijn Black Tea Party. Iedereen was gekleed in zwart. Uit protest. Na het legaliseren van het homohuwelijk was de intolerantie toegenomen in Nederland, had hij de week ervoor gezegd in Buitenhof. Het was tijd voor meer respect.

Nu is er veel veranderd, maar zondag gaat iedereen bij zijn podium weer in het zwart. Dit keer gaat Olaf „het vingertje heffen tegen de homo-gemeenschap”. Hij maakt zich er druk over dat je „heel vaak” in oproepjes op homosites opmerkingen ziet als: ‘Sorry guys, no Asians please’. „Dat is toch hartstikke racistisch? Zeg dan ‘ik houd van blonde jongens.”

En waarom nou die seks? „Dat is toch belangrijk! Je moet eens kijken hoeveel oorlogen er worden gevoerd als mensen niet aan hun trekken komen. Dat happy de peppy-gevoel draaien we dit keer wel een beetje om. Het wordt echt een duister hol. Je mag ook niet fotograferen. Stiekem is lekker. We doen geen optredens, er zijn wel belevingen, en die zijn allemaal een beetje naar de duistere kant. Wat ik daarmee bedoel? Ja, het is een stiekem feestje, dus het moet wel een beetje geheim blijven…”