Sodexo wil dat collega’s elkaar leren kennen

Bo&Caro gaan elke dag naar een bedrijf. Ze zijn bij aandeelhoudersvergaderingen, productpresentaties of vrijdagmiddagborrels en willen graag weten: wie is hier belangrijk?

Wat: Rondleiding op de afdeling ‘Information Services’ van KLM.

Wie: Robert Parsan - inkoper bij Sodexo, en IT-ers Jordi Teterissa en Juri Bogomolov.

Robert Parsan stuitert door het ICT-gebouw van KLM. “Dit heb ik dus allemaal ingekocht, hè.” Hij laat zijn handen trots langs de vliegtuigrompen glijden, links die van KLM - rechts die van Air France. Samen vormen ze de gang naar de kantine - ingericht als vertrekhal. En nee, hij neigt niet altijd net iets meer naar de linkerkant van de gang, zegt hij. “Air France is óók een mooi bedrijf. Uiteindelijk willen we allebei hetzelfde: vlíegen, reízen, gáán.”

Flexwerken met een Aziatisch tintje

Dat geldt overigens niet voor de IT-ers van KLM. Die zitten toch het liefst in alle rust achter hun beeldschermen. De meesten dan, zegt Parsan - inkoper bij Sodexo. Dat bedrijf houdt zich inmiddels zeven jaar bezig met de facilitaire dienstverlening van de vliegmaatschappij. “We regelen de catering, schoonmaak, uniformen van de crews. Het vliegtuigonderhoud doen ze zelf hoor.” Twee jaar geleden zorgde Sodexo voor de nieuwe IT-afdeling. Het oude pand waarin de achthonderdvijftig IT-ers waren gehuisvest, werd te duur, volgens Parsan. “KLM kon de huur gewoon niet meer opbrengen”, zegt Parsan. “Toen ze hoorden dat dit kleinere gebouw vrij kwam, aan de overkant van de Tupolevweg in Schiphol-Rijk, besloten ze te verhuizen.” Een spoedklus, aldus Parsan, die de operatie leidde. “We hadden drie maanden.”

Daarin werd de architect Martin Kleine Schaars aan het werk gezet. Hij mocht de achtduizend vierkante meter inrichten. Voor flexwerkers, was de opdracht. Parsan is de lift ingestapt. Tweede verdieping - Azië. “Hier heeft alles een Aziatisch tintje”, zegt hij, om zich heen wijzend. Bamboe, een wand met tropische vergezichten. “We hebben ook nog een Afrika-, Europa-, en Zuid-Amerika-verdieping. En eentje met Noordpool-inrichting. Dat is een vrij lege ruimte.” ’s Morgens kunnen de werknemers kiezen waar ze die dag willen zijn, legt hij uit. Dat was het idee. “Goed voor de variatie. En zo leer je uiteindelijk al je collega’s ook echt kennen.”

Toch niet zo reislustig

Al te reislustig blijkt het IT-gezelschap van KLM alleen niet. Het merendeel heeft het toch bij één werelddeel gehouden. Als je het naar je zin hebt in Zuid-Amerika - waarom dan nog vertrekken? Dat vinden Jordi Teterissa en Juri Bogomolov in elk geval. Ze hadden wat moeten wennen aan de felgekleurde wanden en de regenboogvloerbedekking - een verwijzing naar de kleurige indianenjasjes, volgens Parsan. Maar nu gaan ze hier nooit meer weg. Bogomolov, met zijn rechtervoet over het tapijt vegend: “Hartstikke handig, als je hier iets op de grond laat vallen, is dat niet erg. Dat wrijf je er gewoon in, zie je niks van.” Zijn collega: “Het is hier gezellig, rumoerig. Er wordt tenminste hardop gepraat. Dat is op de Noordpool wel anders.”