Quirke

Canvas, 20.40-22.10u.

Het getuigt van lef – of masochisme – dat de Ierse tv heeft meebetaald aan de BBC-serie Quirke. Seksueel misbruik, overspel, moord, familiegeheimen, machtsmisbruik door de Katholieke kerk; het is niet misselijk wat er allemaal voorbijkomt in de drie delen van elk 90 minuten. Een serie die zich afspeelt in Ierland in de jaren 50 zou ongeloofwaardig zijn geweest zonder deze thema’s, maar de opeenstapeling is fors.

Gabriel Byrne speelt de titelheld: een alcoholische – oja, dat ook nog – lijkschouwer in Dublin die bijklust als detective. Quirke lost mysterieuze sterfzaken op, maar heeft zelf ook unfinished business, bijvoorbeeld zijn complexe relatie met de familie die hem als wees heeft geadopteerd. Zijn relatie met vrouwen is ook lastig; de zwijgzame loner geeft elke vrouw die zijn pad kruist slappe knieën.

Quirke, geïnspireerd op boeken van John Banville, oogt aangenaam duister en sfeervol. De drie min of meer zelfstandige verhalen zijn spannend, de acteurs zijn goed. Maar de grootste attractie is Gabriel Byrne, de Ier die pas op zijn 29ste ging acteren, na vijf jaar seminarie en baantjes als archeoloog en stierenvechter. In zijn eentje torst hij het verdriet van Ierland.