Neerwaartse spiraal

„Waarom wil je polygrafist worden?”, vraagt haar toekomstige baas bij het sollicitatiegesprek aan Layla Fourie, een jonge zwarte Zuid-Afrikaanse vrouw. „Omdat leugens een neerwaartse spiraal zijn”, antwoordt ze. De toon is gezet: vanaf dan is ook haar leven een neerwaartse spiraal. Layla wordt tijdens haar eerste klus – het personeel van een casino aan de leugendetector leggen – flink op de proef gesteld. Het noodlot laat haar beseffen dat er in de waarheid misschien geen mitsen en maren bestaan, maar in het echte leven des te meer. In het Zuid-Afrika van na de apartheid met z’n waarheidscommissies en wantrouwen krijgt dit alles een extra politieke lading. Daar ontbreekt het Pia Marais (Johannesburg, 1971) aan subtiliteit. Haar thrillerplot suggereert van alles. Layla is een stofdeeltje in een wervelwind. Het noodlot overschaduwt haar. Daardoor verliezen we het zicht op haar gevoelens en motivatie.