De (soms iets te) eerlijke topman van winkelbedrijf Sligro

Foto Sligro

De meeste jaarverslagen brengen slecht nieuws opgewekt. Niet die van winkelbedrijf Sligro. Topman Koen Slippens van Sligro Food Group is vooral heel eerlijk. Misschien wel te eerlijk. ‘Dóórpakken!’, ‘de knop om!’ Slippens geeft zijn bedrijf elk jaar een wat paniekerig motto mee. Dit jaar: ‘Vind de balans!’ Is de balans dan zoek?

Dat valt wel mee. Vandaag komt het bedrijf achter 186 supermarkten en groothandels in het hele land (onder de namen Emté, Van Hoeckel en Sligro) met halfjaarcijfers. En, zo vermeldt het persbericht, “een update van de ondernemingsstrategie en de marktontwikkelingen”.

Ondanks de alarmistische toon in de jaarverslagen, gaat het niet heel slecht met Sligro. Het bedrijf heeft, net als de rest van de groothandel- en supermarktbranche, last van bezuinigingen op eten door de crisis. Met het grootste marktaandeel van alle groothandels in het land, merkt Sligro bovendien veel van problemen bij andere bedrijven, zoals de horeca die bij groothandels inkoopt. Maar de omzet groeit en het marktaandeel stijgt.

Update 9.00 uur: Ook de cijfers over het eerste halfjaar van 2014 zijn redelijk positief, blijkt vanochtend. De winst kwam met een stijging van 2,3 procent uit op 27 miljoen euro. De omzet steeg ook: met 2,5 procent tot 1.260 miljoen euro. Wel stapt financieel directeur Huub van Rozendaal per 1 mei 2015 op, maakte het bedrijf bij de publicatie van de cijfers bekend. De 37-jarige Rob van der Sluijs, al werkzaam bij de groep, volgt hem waarschijnlijk op.

De aandeelhouders hebben ook vertrouwen in het bedrijf:

Sinds 2008 is Slippens - kleinzoon van oprichter Abel Slippens - topman van Sligro Food Group. Dit verdient hij:

Slippens’ opmerkingen in jaarverslagen zijn opvallend oprecht. Een bloemlezing.

2008: ‘Tegen de wind in!’

“Sligro Food Group zal [dus] blijven groeien en bloeien in de markten, richting de etende mens. Met het nieuwe directieteam gaan wij het ongetwijfeld stormachtige 2009 met veel vertrouwen tegemoet. Het zal er regelmatig pittig aan toe gaan, maar dat maakt de uitdaging alleen maar groter.”

2009: ‘… en nu dóórpakken!’

“Toen wij als motto voor 2009 ‘Tegen de wind in’ kozen, hadden wij niet vermoed dat dat zo’n understatement zou worden. De economische teruggang en de invloed daarvan op vooral de Foodservicemarkt waren forser dan wij hadden verwacht.”

2010: ‘Denken, durven, doen!’

“Er zijn partijen die achterblijven op de markt en die proberen, soms met het ‘water aan de lippen’, een ommekeer te bewerkstelligen door onder meer het prijswapen in te zetten.”

“Wij zijn enige jaren geleden opgehouden met het geven van korte termijn resultaatprognoses, omdat wij geen schijnzekerheid willen bieden.”

2011: ‘O2mzet geeft lucht’

“Het consumentenvertrouwen kreeg een flinke knauw, waarbij in ieder geval de politiek weinig daadkracht toonde om de onzekerheden rondom de euro en de schuldenproblematiek stevig aan te pakken. ‘Te weinig, te laat’ is hierbij het motto.”

“Wij zijn nu eenmaal direct of indirect afhankelijk van de (food)bestedingen van consumenten in Nederland en die worden bepaald niet gestimuleerd door alle onheilstijdingen en halfslachtige communicatie.”

“U zou als lezer de indruk kunnen krijgen dat wij er na het voorgaande wat somber inzitten. Dat is echter alleen het geval voor de externe omstandigheden, waarop wij maar beperkt invloed kunnen uitoefenen.”

“Het geld brandt ons spreekwoordelijk niet in de zakken en wij kunnen en zullen de discipline opbrengen om ons niet te laten opjagen en om geen onnodige risico’s aan te gaan.”

2012: ‘De knop om!’

“Het lijkt af en toe wel dat we in Nederland denken dat we berooid zijn, terwijl er zoveel landen zijn die het veel minder hebben.”

“De Nederlandse consument heeft de knop zeker niet omgezet en houdt door al dat negativisme zijn hand stevig op de knip en dat merken wij als bedrijf.”

“De algemene gedachte is dat food-bestedingen weinig conjunctuurgevoelig zijn, omdat we zonder eten niet overleven. De werkelijke bestedingen tonen aan dat er wel degelijk bezuinigd wordt op voedsel en niet alleen door minder buiten de deur te eten.” (maar in 2008 schreef hij nog: “Juist in tijden dat op grote uitgaven bezuinigd wordt, is eten en drinken, zowel binnens- als buitenshuis, toch net díe betaalbare luxe.”)

“Van de buitenwereld moet het [dus] niet komen. Gelukkig hebben wij intern ‘De knop om!’ gezet, dus gaan wij er met volle kracht en veel elan tegenaan en tegenin.”

2013: ‘Vind de balans!’

“[Het, red.] blijkt dat je ook kunt bezuinigen op eten, al is het meer op euro’s dan op calorieën.”

“In tijden van crisis probeer je door herverdeling de taart wat anders te verdelen. In de nieuwe werkelijkheid probeer je vooral de taart groter te maken. Soms kun je daarmee uiteindelijk bereiken dat iedereen op den duur meer taart kan krijgen.”

“Bij teveel gezinnen is de portemonnee [daarvoor] te leeg, terwijl er nog steeds verdere lastenverhogingen op til zijn. We worden daar niet somber of kwaad om, het is zoals het is.”

“Winst maken is niet het doel van ons bedrijf op zichzelf, maar een uitkomst.”

Update 9.00 uur: En wat zegt Slippens vandaag over de positief uitgevallen cijfers? “Hoewel sprake is van een duidelijk herstel van het consumentenvertrouwen, merken wij daar in de foodmarkt weinig van.”