Wat als 2 procent van de wereldbevolking verdwijnt?

InThe Leftovers, van de makers van Lost, verdwijnen mensen zonder verklaring. Mysterieus, duister en complex, maar werkt dat ook?

Een baby, een vader. In het nieuwe tv-drama The Leftovers verdwijnen mensen. De serie van de makers van Lost moet de nieuwe hit worden van HBO.

Een druk bellende moeder stopt op de parkeerplaats bij de supermarkt haastig haar baby achterin de auto. Ze probeert de motor te starten en kijkt nog even over haar schouder. Weg baby. Vlakbij loopt een jongetje te schreeuwen om zijn vader. Een boodschappenkar rolt eenzaam door de straten.

Wat gebeurt er met een samenleving als 2 procent van de wereldbevolking zonder enige verklaring verdwijnt? Het is de vraag die Damon Lindelof, maker van de tv-serie Lost, en schrijver Tom Perrotta willen aankaarten met The Leftovers, de nieuwe tv-serie van HBO.

Het verhaal over deze bijbelse ‘Vervoering’ – gebaseerd op Perrotta’s gelijknamige boek – begint drie jaar na de verdwijningen, op de dag dat in het stadje Mapleton een 9/11-achtige herdenking wordt gehouden. Politiechef Kevin Garvey (Justin Theroux) probeert de bijeenkomst tegen te houden uit angst voor calamiteiten. Inmiddels zijn de spanningen onder de achterblijvers hoog opgelopen. Kerken zijn dicht, complottheorieën uitgedacht, congresleden beschuldigd. Bovendien verstoren kettingrokende leden van de obscure sekte Guilty Remnant de rust. Bijna iedereen loopt rond met woede of onverwerkt verdriet. Daar ligt ook precies het zwaartepunt van de serie: bij de achterblijver, niet bij het slachtoffer.

Kitscherige variant Twin Peaks

In de media – inmiddels zijn drie afleveringen uitgezonden – heeft de serie gemengde reacties losgemaakt. The New York Times zette vraagtekens bij de complexe opbouw van het verhaal en waarschuwde dat de serie zou kunnen afglijden tot ‘een kitscherige variant van Twin Peaks’. De site Cinemablend speculeerde daarentegen dat het mysterieuze element in de serie juist kijkers zal trekken. Vooralsnog geven de kijkcijfers geen uitsluitsel. In de VS trok de eerste aflevering 1,8 miljoen kijkers. Redelijk voor een nieuwe serie, maar nog niet veelbelovend. Ter vergelijking: de laatste aflevering van seizoen zeven van True Blood, dat ook die zondagavond werd uitgezonden, trok 3,2 miljoen kijkers.

Toch blijven de makers hoopvol. De eerste aflevering van het succesvolle True Detective (HBO) trok ook ‘maar’ 2,3 miljoen kijkers. Ook de uitgerekte verhaallijn zou geen obstakel moeten zijn. Neem het succesvolle Game of Thrones, de fantasyserie die van de kijker een zeker doorzettingsvermogen eist. Toch lopen de makers het risico de kijkers van zich te vervreemden als te veel vragen onbeantwoord blijven. Net als bij Lost, dat na een onbevredigend einde woedende fans verbluft achterliet. Is het niet onuitstaanbaar om nooit te weten te komen waarom al deze mensen verdwenen? Of is dat juist de boodschap die Perrotta en Lindelof willen overbrengen: als het gaat om het verlies van een naaste zijn er geen antwoorden.

In de VS, waar 9/11 een nationaal trauma is, is dit nog altijd een interessante kwestie. Maar de serie kan ook zout in de wonden wrijven, geeft Perrotta toe. In The Guardian zei hij: „We zitten in het gouden tijdperk van de duistere verhalen. Maar het zou kunnen dat we deze keer iets te zwartgallig zijn.” Gruwelijk, bloederig en bovennatuurlijk drama doet het in series al langer goed. Denk aan The Walking Dead (AMC), True Blood (HBO) en Under the Dome (CBS). Lekker om naar te kijken, maar het moet niet te dichtbij komen. En laat het vooral niet al te realistisch worden. Zeker niet als er geen antwoorden zijn.