Hij moet meer euroscepsis in het ministerie pompen

Minister Buitenlandse Zaken

De opvolger van Hague, ex-minister van Transport en van Defensie, moet in Brussel de Britse belangen beschermen.

Foto AFP

Fijntjes wees de oppositie er gisteren op dat het met de buitenlandkennis van Philip Hammond, de nieuwe Britse minister van Buitenlandse Zaken, droevig is gesteld. Had hij niet Saddam Hussein en Bashar al-Assad Assad door elkaar gehaald toen hij op televisie het belang van interventie in Syrië moest verdedigen?

En had Hammond niet vorig jaar al aangegeven dat hij voorstander is van terugtrekking uit de EU, een zogenoemde Brexit, als de EU niet verandert? William Hague haastte zich gisteren te zeggen dat zijn opvolger dezelfde mening heeft over Europa als hij en David Cameron: er moet worden hervormd.

Bovendien wordt Europa grotendeels vanuit Downing Street 10 zelf ‘gedaan’. Daar wees gisteren de voordracht van Lord Hill of Oareford tot Europees Commissaris ook op. Cameron stuurt geen politiek zwaargewicht, maar een zelfs voor Britse (euro)parlementariërs onbekende partijgenoot naar Brussel. Die overigens vorige maand nog in een interview op de vraag of hij voor Brussel beschikbaar was „non, non, non” antwoordde, en zijn tijd als politiek secretaris van John Major tijdens diens problemen met de Conservatieve partij omschreef als „een middeleeuwse martelkamer”. Nu zegt Lord Hill „opgewonden” te zijn over „de grote verantwoordelijkheid te helpen bij de hervorming van Europa”.

Hammond zal zich vooral bezighouden met Afghanistan – daarbij komt zijn ervaring als minister van Defensie goed van pas – en het Midden-Oosten. Zondag was Hague nog bij een overleg over Iran. Enkele uren voor hij maandag opstapte, legde hij de positie van de regering over Israël en de Gazastrook aan het Lagerhuis uit. Die positie zal overigens met Hammond niet veranderen: de Britten blijven voorstander van een tweestatenoplossing.

De 58-jarige Hammond zal wellicht meer moeite hebben met de glamoureuze kant van zijn baan. Hague vertoonde zich veelvuldig aan de zijde van de actrice Angelina Jolie in het kader van hun gezamenlijke strijd tegen seksueel geweld in oorlogsgebieden. Hammond is niet de meest charismatische minister.

Zelfs toen hij minister van Transport was en moest beslissen over de komst van een omstreden hogesnelheidslijn, en toen hij als minister van Defensie verantwoordelijk was voor enorme bezuinigingen, lieten de tabloids hem met rust. Al heeft dat er ook mee te maken dat Hammond in conservatieve kringen populair is: hij was tegen de invoering van het homohuwelijk, en is pro-autogebruik.

Zijn promotie wordt in de Conservatieve partij dan ook met instemming begroet. Hague had zich volgens sommige eurosceptische en rechtsere Lagerhuisleden te veel vereenzelvigd met het ministerie van Buitenlandse Zaken, dat door velen te gematigd en zelfs te links wordt gevonden. Hague – ooit het symbool van Britse euroscepsis – has gone native, heet het in Westminster. Zoals de Daily Mail vanochtend concludeerde: Hammonds eerste taak is: meer euroscepsis in het ministerie pompen.

Tegen de BBC zei Hammond gisteren dat hij „geen bedreigingen wil uiten”, maar wel „de Britse belangen wil beschermen”. „Er zijn veel kwesties waarbij wij niet alleen staan, waar andere lidstaten ook beseffen dat er hervorming nodig is om de eurozone en de niet-eurolanden samen te laten werken.”

Al is Hammond geen jonge vrouw – Cameron promoveerde er gisteren acht – zijn benoeming past in de poging van de premier zijn kabinet minder elitair te doen lijken. Hammond ging, in tegenstelling tot veel van zijn collega’s, naar een staatsschool en won een beurs om te studeren in Oxford. Maar zijn eenvoudige afkomst is deels schijn: hij is naar verluidt dankzij een loopbaan in het bedrijfsleven een van de rijkste kabinetsleden. Hij zit sinds 1997 in het Lagerhuis.