‘Als je de toekomst van een kind redt, red je eigenlijk zijn leven’

NRC volgt Rotterdam-Zuid op de voet. Hoe wordt het armste deel van de stad weer opgeknapt? Vandaag: Laila El Amrani, die kinderen een toekomst wil geven door ze wiskunde te leren.

Laila El Amrani (23) heeft talent. Niet dat ze dat zelf zegt. Ze mist de grote tevredenheid met zichzelf die mensen van haar leeftijd vaak hebben. Ze vertelt wat ze doet en dan weet je het. Ze is het jongste lid in de gebiedscommissie voor de wijk Feijenoord op Rotterdam-Zuid.

In september begint ze met de opleiding voor docent wiskunde aan de Hogeschool Rotterdam. Ze zegt: „Als je de toekomst van een kind redt, dan red je eigenlijk zijn leven. Net als een dokter doet. Een docent is eigenlijk een soort dokter.”

Ze was altijd al een stuudje, vooral goed in bètavakken. Op de middelbare school koos ze als enige meisje voor een bètaprofiel. Als de jongens haar uitlachten bij wiskunde, zei ze: ‘Wat lachen jullie nou? Ik ben beter dan jullie.’ En dat was ook zo.

Als je in Feijenoord opgroeit, zoals Laila, dan moet je de kansen grijpen die er zijn. Want zoveel zijn er niet. In haar geval was een van de kansen future leaders, een project van Fadma Bouchataoui voor jongeren die geïnteresseerd zijn in de politiek. Ze kreeg debat- en presentatietrainingen. Ze sprak met Rotterdamse politici. „Ik kon alles vragen. Ik heb er enorm veel van geleerd.”

Ze solliciteerde bij de nieuwe Rotterdamse islamitische partij Nida. Na een gesprek kwam ze op de lijst voor de gebiedscommissie, de opvolger van de deelraad. Op nummer 2. Nida kreeg bij de gemeenteraadsverkiezingen in maart twee zetels. Laila kwam in de gebiedscommissie.

Wat wil de gebiedscommissie? „Veiligheid is belangrijk. Maar eerlijk gezegd voel ik me nooit onveilig. Het maakt niet uit hoe laat je op straat loopt, er zijn altijd anderen. Als je zo’n groepje jongeren niets aandoet, laten ze je echt met rust.” Zelf wil ze vooral een verschil maken voor de jongeren in de wijk. „Ik weet waar ze vandaan komen, ik kom er zelf ook vandaan. Dat is een voordeel. Ik wil een voorbeeld zijn. Als ik het kan, kunnen zij het ook.”

Van slachtofferschap wil ze niks weten. Haar 17-jarige broertje is gehandicapt en afhankelijk van zijn familie. „Hij haalt het uiterste uit het leven. Als hij het kan, moeten zij het ook doen.”

Ze gaat binnenkort met 16 jongeren een maand naar Marokko met een project dat Yatra heet, om hun te laten zien hoe goed ze het hebben. „We gaan naar instellingen voor gehandicapten en blinden. Dat is echt andere koek dan in Nederland. Als je daar gehandicapt bent, moet je hopen dat je familie je helpt. Je hebt daar echt geen pgb.”