Vrouw breekt door in Engelse kerk

De moederkerk van de anglicaanse gemeenschap laat vrouwelijke bisschoppen toe. De gelovigen zijn opgelucht.

Stemming bij handopsteken tijdens de synode van de Church of England. Foto Reuters

De aartsbisschop van York had gevraagd om „terughoudendheid en fijngevoeligheid”. Maar op de tribune kon men gisteren gejuich niet onderdrukken toen de Church of England instemde met de wijding van vrouwelijke bisschoppen.

Twintig jaar geleden al werden de eerste vrouwelijke priesters benoemd. De benoeming van bisschoppen zorgde echter voor dusdanig verzet, dat de Engelse staatskerk dreigde te scheuren. Gisteren was het debat tussen voor- en tegenstanders nog altijd hevig. Al ging de synode van bisschoppen, geestelijken en leken ging met gezang uiteen.

De opluchting was groot. Uit peilingen blijkt dat 85 procent van de 1,7 miljoen anglicanen voorstander is van vrouwelijke bisschoppen, evenals 43 van de 44 bisdommen. De kerk dreigde „alle geloofwaardigheid” onder gelovigen te verliezen, voorspelde de aartsdeken van Norwich, Jane McFarlane, voor de stemming.

Dat gebeurde twee jaar geleden al toen de synode ook stemde over de wijding van vrouwelijke bisschoppen. Door tegenstand van conservatieve leken werd het voorstel toen met zes stemmen verworpen – tot groot ongenoegen van hervormers binnen de kerk, de toenmalige aartsbisschop van Canterbury, Rowan Williams, en politici. De Church of England wil zich juist presenteren als een moderne, voor iedereen toegankelijke kerk.

Tegen de BBC zei Justin Welby, de huidige aartsbisschop van Canterbury, zondag: „Voor de gewone man was die uitslag onbegrijpelijk, en het is net zo onbegrijpelijk dat we het nog steeds hierover hebben.” En: „Theologisch is het verkeerd geweest om vrouwen eeuwen lang niet tot pastoor en bisschop te wijden. We raakten verstrikt in een cultuur, zoals kerken nu eenmaal doen.” Hij zei gisteren „verrukt” te zijn met de uitslag.

Het voorstel over vrouwelijke bisschoppen waarmee gisteren werd ingestemd, is een compromis. Want er is nog altijd verzet onder de zogeheten evangelicals en conservatieve katholieke anglicanen. De eerste beroepen zich op de bijbel en wijzen erop dat Jezus geen vrouwelijke apostelen had. De anglokatholieken noemen het theologisch onmogelijk dat vrouwen priesters kunnen wijden.

Conservatieve parochies kunnen vragen om een mannelijke bisschop, en een ombudsman zal dan beslissen of zij recht hebben op een zogenoemde ‘vliegende bisschop’, die speciaal hiervoor in het leven wordt geroepen.

Een aantal leken die eerder tegen stemden, vond dit voldoende om hun verzet te laten varen. David Banting uit Chelmsford bleef echter bij zijn verzet. Hij zei dat „sekseverschil wordt genegeerd”. „Als de rol van toezicht inwisselbaar is tussen man en vrouw, wat zijn dan de gevolgen voor het huwelijk?”

En Jane Bisson uit Winchester zei dat Mary Magdalena weliswaar „een discipel, maar geen apostel was van Jezus.” „Zijn instructie zou ons richting moeten geven.”

De bisschop van Rochester, James Langstaff, die het compromis had opgesteld, hield een gepassioneerd pleidooi voor vrouwelijke collega’s. „Waar we ook staan, ik stel voor dat we ons vandaag laten leiden niet alleen door wat we zelf denken, maar wat we denken dat de gevestigde mening van de meerderheid van de Church of England is.”

Nu rest goedkeuring door het Britse Lagerhuis en Hogerhuis, omdat de Church of England een staatskerk is. En koningin Elizabeth moet de wet vervolgens ondertekenen. Niemand verwacht dat dit een probleem zal opleveren.