Nibali op weg naar Tourzege na opgave van gevallen Contador

Bergetappe

Vincenzo Nibali won de eerste bergrit, concurrent Alberto Contador brak zijn been.

Contador zit in de berm na zijn val,Nibali profiteert en en wint de rit. Foto’s AFP, Reuters

Natuurlijk rijdt Vincenzo Nibali uitstekend – zo heroverde de Italiaan gisteren met een indrukwekkende ritzege op Planche des Belles Filles de gele trui op de Fransman Tony Gallopin. Toch zou hij meer strijd hebben moeten leveren als zijn twee belangrijkste concurrenten, de Brit Chris Froome en de Spanjaard Alberto Contador, niet uitgevallen waren met gebroken ledematen. De laatste brak gisteren zijn scheenbeen na een val in de afdaling van de Petit Ballon.

Is de Tour nu beslist, terwijl de renners vandaag pas genieten van hun eerste rustdag? Ja, zo goed als. Alleen de Australiër Richie Porte (Sky) en de Spanjaard Alejandro Valverde (Movistar) staan binnen drie minuten afstand in het klassement. Beiden zouden nog pogingen kunnen ondernemen om Nibali te bedreigen, maar tot nu toe is de Italiaan bergop oppermachtig geweest. Bovendien lijkt Porte noch Valverde in staat om in de tijdrit, op de voorlaatste dag van de Tour, tijd terug te pakken op de Italiaan. Dat was met Froome of Contador wel anders geweest.

Je zou kunnen stellen dat de val van Contador de Tour gisteren van het laatste restje spanning heeft beroofd. Dat leken ook de toeschouwers op Planche des Belles Filles te beseffen. Op vijfhonderd meter van de finish volgden honderden wielerfans de koers op een groot scherm. Toen de Spanjaard opgaf, klapten ze. Uit respect voor de enige oud-winnaar van de Tour die nog in koers was, na de eerdere opgaves van Froome en de Luxemburger Andy Schleck (Trek).

Contador, die nooit uitviel in de tien eerdere grote rondes die hij reed, had veel pech in de afdaling van de Petit Ballon. Eerst kwam hij ten val zonder grote fysieke gevolgen, maar door een vreemd incident was zijn reservefiets niet beschikbaar. De fiets in kwestie stond op het dak van de ploegleiderswagen van Tinkoff, die aangesneld kwam na de val van de kopman. Bij het passeren van de Belkin-auto bleef het stuur van de reservefiets haken in het stuur van een fiets die bij Belkin op het dak stond. Het gevolg was dat de fiets van Contador op de voorruit van de Belkin-auto klapte en in tweeën brak. „Dat was flink schrikken”, luidde het commentaar van Belkin-ploegleider Merijn Zeeman, die achter het stuur zat.

Nu zijn eigen reservefiets gesneuveld was, kon Contador verder op de fiets van zijn Ierse ploeggenoot Nicholas Roche. Lekker is dat niet – de fiets van een profrenner staat altijd precies op maat afgesteld, en de fiets van een ploeggenoot voelt altijd anders aan. Nog geen twee kilometer na zijn eerste val lag Contador weer op de grond. Volgens Belkin-renner Bauke Mollema viel hij over een „randje in de weg”. In het peloton hadden de renners elkaar nog gewaarschuwd voor dat plekje. Contador stapte weer op zijn fiets, maar na zo’n drie kwartier gaf hij alsnog op. Achteraf bleek dat hij had doorgefietst met een gebroken scheenbeen.

Een vreemde Tour is het, die in niets lijkt op die van vorig jaar. Om te beginnen vanwege het weer: toen was er alleen maar zon, nu alleen maar regen. Maar vooral vanwege de volstrekt andere hoofdrolspelers. Van de topvijf van het eindklassement van vorig jaar komt niemand meer in aanmerking voor een goede klassering in deze editie: Froome en Contador liggen eruit; de Colombiaan Nairo Quintana doet dit jaar niet mee; de Spanjaard Joaquim Rodríguez staat 68ste, op bijna een uur van Nibali; en de Tsjech Roman Kreuziger (Tinkoff) werd door zijn ploeg buiten de selectie gehouden wegens twijfels over zijn bloedpaspoort.

Alle kansen, zou je zeggen, voor de nummer zes van vorig jaar: Bauke Mollema. Maar ook de 27-jarige Belkin-renner ervaart dat het ene jaar het andere niet is. Vorig jaar betoverde hij de natie door een tijdlang tweede te staan in het klassement. In de Pyreneeën ging hij met de besten mee omhoog, zijn tijdrit was uitstekend en hij won nog enkele minuten op zijn concurrenten in een waaieretappe. Slechts door ziekte viel hij uiteindelijk nog een paar plaatsjes terug in het klassement.

Dit jaar gaat het allemaal wat stroever voor Mollema. Zijn ploegleiders zeggen elke dag dat het goed is gegaan met hun kopman, maar hun schetsen zijn altijd een beetje positiever dan de werkelijkheid. Zo uitten ze voorafgaand aan de kasseienetappe naar Arenberg nog de hoop dat Mollema tijd kon winnen op zijn concurrenten; achteraf waren ze blij dat hij slechts twee minuten had verloren op Nibali. Bergop zit Mollema steeds net in een later groepje dan verwacht. Op de eerste rustdag staat hij tiende in het klassement, op iets meer dan vier minuten van de klassementsleider.

Zelf zei Mollema gisteren na afloop, in de mist op de top van Planche des Belles Filles, dat zijn twaalfde plek in de etappe ook hemzelf een beetje tegenvalt. „Ik had niet echt de versnelling in de benen. Twaalfde is niet heel goed natuurlijk, maar ik heb de schade weten te beperken.” Een positieve noot is dat Mollema zijn doelstelling, één plaatsje hoger eindigen dan vorig jaar, nog niet uit zijn hoofd hoeft te zetten. Zijn achterstand op de nummer vijf, Gallopin, bedraagt minder dan een minuut. Het is hopen op verbetering in de Alpen.