Column

Duimende mannen en assertieve vrouwen

Vincenzo Nibali wint met duim in de mond.

Stress kan bij topsporters tot acute regressie leiden. Dat was althans de verklaring van sommige deskundigen voor het bijtgedrag dat de Uruguayaan Luis Suárez tijdens het WK voetbal vertoonde. Dus toen Vincenzo Nibali, de Siciliaanse alleenheerser in de Tour de France van dit jaar, gisteren met een duim in de mond zijn tweede etappe won, leek zich een patroon af te tekenen.

De werkelijke verklaring is minstens zo verrassend. Voor de camera’s lichtte de winnaar toe dat hij deze zege wilde opdragen aan zijn babydochter, die de verrichtingen van haar vader thuis voor de televisie met grote ogen volgde. We hebben dus weer van doen met wat Louis van Gaal „de totale mens” noemt, de sportkampioen als verzorgend wezen, die zich openlijk identificeert met zijn eigen kinderen.

In Vive le Vélo (Sporza) zagen we nog een vader en dochter uit de wielerwereld van een vorige generatie. Erik Van Lancker, die een kwart eeuw geleden onder meer de Amstel Gold Race en Luik-Bastenaken-Luik op zijn naam schreef, had zijn dochter Isaura (nu 26) sterk afgeraden om coureur te worden. Want ze kon goed leren en vrouwelijke renners, die nam niemand serieus, zeker tot voor kort.

Ze werd wel Miss Elegantie 2008 en lingeriemodel. „Eenmaal gebeten door de wielermicrobe” is ze nu persvoorlichter bij de BMC-ploeg. De aanwezigheid van een vrouw in die functie blijkt tot enige verwarring te leiden, vertelde ze Karl Vannieuwkerke. Veel journalisten gingen ervan uit dat ze de vriendin van een van de renners moest zijn.

Vive le Vélo verzet zich nauwelijks tegen de van God gegeven man-vrouwverhoudingen in de wielersport. Het programma eindigde met een filmpje van mooie meisjes rond de finishplaats van gisteren, die La Planche des Belles Filles heet. Renner Bram Tankink (Belkin) onthulde hoe het zit met vrouwelijk schoon langs de koers: „Hoe meer pijn je lijdt, hoe mooier de meisjes worden”. Maar na de zware Vogezenetappe had Bram er maar één gezien. Ze riep „hup Laurens!” tegen hem, in de veronderstelling dat hij Laurens ten Dam was.

In vergelijking tot deze toon, hoe charmant ook bedoeld, steekt De Avondetappe (NOS) met Mart Smeets bijna feministisch af. Winnares van de Ronde van Italië Marianne Vos, welbespraakt en zelfverzekerd, legde Mart uit dat het in dat land niet uit maakt of er een man of een vrouw in de roze trui fietst: media en publiek kijken toch wel. Vos had nu ook de leiding van de Tour de France weten over te halen om in Parijs, op de laatste dag, een volledig vrouwenpeloton hetzelfde criterium te laten rijden als de mannen: La Course. De voorwaarde was wel dat ze hetzelfde prijzengeld moesten kunnen winnen. Anders kwamen ze niet.

Mart gaat kijken en de NOS gaat het uitzenden, beloofde hij. We zullen het zien.