De Tour is nú al niet leuk meer. Of wel? Waarom je moet blijven kijken

Lars Boom na een training van de Belkin-rijders tijdens de rustdag. Foto ANP / Bas Czerwinski

Dat is ook wat. Als sportliefhebber nam je zondag afscheid van het WK en kon je eindelijk je aandacht verleggen naar de Tour. Wat blijkt: die is na een week al op alle fronten beslist. Of niet? Drie redenen waarom de laatste twee weken toch nog heel leuk kunnen worden.

Het algemeen klassement
1. Vincenzo Nibali (ITA) - Astana
2. Richie Porte (AUS) - Sky + 2.23
3. Alejandro Valverde (SPA) - Movistar + 2.47
4. Romain Bardet (FRA) - AG2R + 3.01
5. Tony Gallopin (FRA) - Lotto + 3.12
6. Thibaut Pinot (FRA) - FDJ + 3.47
7. Tejay van Garderen (VS) - BMC + 3.56
8. Jean-Christophe Péraud (FRA) - AG2R + 3.57
9. Rui Costa (POR) - Lampre + 3.58
10. Bauke Mollema (NED) + 4.08

Helaas, een heroïsch gevecht tussen de beste wielrenners ter wereld is de Tour dit jaar gewoonweg niet. Of in elk geval niet meer. Aan de start stonden oud-winnaars Alberto Contador (2007, 2009), Andy Schleck (2010) en Chris Froome (2013), maar alle drie stapten ze al af. Contador brak gisteren z’n scheenbeen, Froome moest een paar dagen eerder al opgeven na twee valpartijen. Van Andy Schleck werd sowieso al minder verwacht, maar ook hij haalde week twee niet.

De enige van de favorieten die nog fietst, is Vincenzo Nibali. Hij heeft dan ook nu al een voorsprong van ruim twee minuten op de nummer twee van het klassement, Richie Porte. Het lijkt een gelopen race.

Met de sprinters is het niet veel anders. Cavendish zette zijn explosiviteit in de slotmeters van de allereerste etappe verkeerd in - door een ander agressief aan de kant te duwen - met als gevolg dat hij zelf viel en zijn rechterschouder zodanig blesseerde dat hij moest opgeven. Marcel Kittel blijft over als sterkste sprinter en Peter Sagan gaat de groene trui winnen.

De bolletjestrui dan, voor de renner die zich het best manifesteert in de bergen? Er lijkt maar één renner te zijn die daar én z’n zinnen op heeft gezet én goed genoeg is om ook in de zware Alpen- en Pyreneeën-etappes steeds als een van de eersten boven te zijn: Joaquim Rodríguez. Proficiat, Joaquim.

Kortom: Parijs is nog ver, maar op een bepaalde manier zijn we er al bijna.

Waarom dan blijven kijken? Even bellen met de NRC-man in de Tour, Derk Walters, die momenteel samen met de renners in Besançon verblijft voor de rustdag. Samen kwamen we tot deze drie redenen waarom het nog erg leuk kan worden.

1. De koers wordt nu niet ‘dichtgecontroleerd’

De afgelopen twee jaar had de Britse ploeg Sky één doelstelling: met alle negen renners de koers controleren en ervoor zorgen dat de kopman - in 2012 Wiggins, in 2013 Froome - kon winnen. Renners die wilden ontsnappen en ook maar een kleine bedreiging vormden voor de gele trui, werden steevast meteen weer teruggehaald. Via de ‘oortjes’, het communicatiesysteem binnen de ploeg, werd de hele ronde van begin tot eind geregistreerd. Geen lol aan.

Tijdens de rustdag maakte Astana vandaag een trainingsrondje. Foto AP / Laurent Cipriani

Dat is nu anders. Natuurlijk, Astana is er ook op uit de gele trui van Nibali te beschermen. Maar die ploeg werd er niet speciaal op geselecteerd. Ze hebben dit nog nooit gedaan. Zo kon gisteren Kwiatkowsi, die in de top-10 stond, met een groepje ontsnappen. De dag ervoor verloor Nibali de leiderstrui zelfs aan Gallopin, voordat hij hem gisteren heroverde.

Op zichzelf is Nibali waarschijnlijk te sterk voor concurrenten als Porte en Valverde, zegt Walters. Dus hij zal deze Tour wel gaan winnen. Maar zijn ploeg is veel minder bedreven in het ‘dichtcontroleren’ van de wedstrijd dan Sky was. Dat maakt de kans op spannende etappes groter dan vorig jaar.

2. De Nederlanders maken nu meer kans op dagsucces

Hosanna was het, vorig jaar tijdens de eerste rustdag. Bau & Lau stonden allebei in de top-5. Maar de keerzijde daarvan was dat niemand binnen de Nederlandse Belkin-ploeg voor een dagzege kon gaan. De knechten moesten knechten en Mollema en Van Dam waren louter bezig die goede positie in het algemeen klassement te verdedigen. Na een mindere laatste week, waarin Mollema ook nog eens ziek werd, eindigde hij uiteindelijk als zesde. Ten Dam werd dertiende.

Ten Dam ten voeten uit: kapot na een dag afzien maar robuust en bebaard als altijd. Foto ANP / Bas Czerwinski

Nu staat Ten Dam negentiende, op al bijna acht minuten afstand. Zijn kansen in het klassement zijn verkeken, waarmee hij zich kan richten op een specifieke etappe. Gaat hij iets proberen als de Alpen vanaf vrijdag op het programma staan, of in de Pyreneeën de week erna?

Bovendien won Lars Boom in de eerste week al een etappe, dus de ‘vloek’, negen jaar lang zonder Nederlandse etappeoverwinningen in de Tour, is opgeheven. Het kan weer. Wie gaat ervoor?

3. Mollema kan best nog heel hoog eindigen

Mollema is nu tiende, op iets meer dan vier minuten van Nibali. Het podium is misschien net iets te hoog gegrepen voor de Groninger, schat Walters in, maar een vierde of vijfde plek (achter Nibali, Porte en Valverde) is nog goed mogelijk.

Mollema praat op de rustdag met de Nederlandse pers. Foto ANP / Bas Czerwinski

Zo’n jongen als Gallopin staat vooral vierde dankzij één sterke dag en valt er nog wel tussenuit. Mollema kan zich in de komende twee weken meten met Van Garderen en Rui Costa, die erg dicht bij hem staan in het klassement en ongeveer net zo goed lijken te zijn.

Bovendien was Mollema, zoals gezegd, vorig jaar ziek in de derde Tourweek. Nu was hij juist niet helemaal lekker in de eerste week, dus laten we ervan uitgaan dat z’n beste prestaties nog moeten komen.

Kenmerkend voor de eerste Tourweek (die je door het WK misschien miste): veel valpartijen met grote gevolgen. We maakten deze fotoserie als samenvatting van de Tour 2014 tot nu toe.