Product x wast nu nog witter

Veel klimaatonderzoek gaat over voorspellingen, verwachtingen en projecties. Voor de een is dat de zwakte van het onderzoek, voor de ander juist een teken van kracht. Wie zegt dat het straks niet de andere kant op gaat met al die voorspellingen? En omgekeerd, wat gebeurt er als je de projecties die uit de klimaatmodellen komen bovendrijven, niet serieus neemt.
Neem Australië. In een gisteren in de online versie van Nature Geoscience gepubliceerd onderzoek (lees hier de samenvatting en het persbericht) concluderen de wetenschappers dat het zuidwesten van Australië de afgelopen decennia in najaar en winter droger is geworden. Volgens Monica Allen, woordvoerder van NOAA, laten de observaties zien dat dit het gevolg is van menselijk handelen – lees: verhoging van de concentratie van CO2 en afbraak van de ozonlaag.
Op basis van een (ten opzichte van oudere versies) verfijnd model verwachten de onderzoekers dat tegen het einde van de eeuw de neerslag met 40 procent zal zijn afgenomen. Waarschijnlijk komt dat, simpel gezegd, doordat de westelijke luchtstroom rond Antarctica opschuift in de richting van de pool. Die luchtstroom zou het vocht boven de zuidwesthoek van Australië, en trouwens ook boven Nieuw-Zeeland en Zuid-Amerika, meenemen. (lees ook hier).
In hun samenvatting schrijven de onderzoekers:

In our simulations, many aspects of the observed regional rainfall decline over southern and southwest Australia are reproduced in response to anthropogenic changes in levels of greenhouse gases and ozone in the atmosphere, whereas anthropogenic aerosols do not contribute to the simulated precipitation decline.

Volgens Tom Delworth, verbonden aan het Geophysical Fluid Dynamics Laboratory van NOAA in Princeton, heeft het gebruikte klimaatmodel een veel hogere resolutie dan de oude modellen:

This model is a major step forward in our effort to improve the prediction of regional climate change, particularly involving water resources. […] This new climate model will help us more accurately and quickly provide resource planners with environmental intelligence at the regional level.

Professor David Karoly spreekt van een toenemend risico voor de duurzame waterbronnen. Nerilie Abram van de Australische National University noemt in de Sydney Morning Herald de onderzoeksresultaten ‘zeer zorgwekkend’:

Increasing greenhouse gas levels, as well as ozone depletion, have shifted the climate belts southwards, causing southern parts of Australia to miss out on the winter rainfall that farmers rely on for their crops.

Die ‘nieuwe en betere’ klimaatmodellen doen een beetje denken aan een wasmiddelenproducent, die zegt dat de was met zijn product nu nog witter wast. Hebben we dan al die jaren in vuile kleren rondgelopen? Toch kun je als beleidsmaker zo’n onderzoek moeilijk negeren. Of moet je rustig afwachten tot blijkt dat de onderzoekers gelijk hebben? Dat lijkt me een mooie vraag om deze zomer eens goed over na te denken.