Column

Danke, Holländer!

Thomas Müller, sterspeler van de kersverse wereldkampioen voetbal, en wielrenner Marcel Kittel zijn twee Duitsers die gemeen hebben dat ze ons wel dankbaar mogen zijn. Ons, Nederlanders, die gulle buren.

De tijd dat wij uit rancune grappen maakten over Duitsers ligt gelukkig achter ons. Bovendien: Kittel heeft noch zijn fiets gestolen, noch de etappezeges die hij ook dit jaar weer in de Tour de France behaalt. Maar hij dankt die overwinningen voor een groot deel aan een Nederlandse ‘trein’: ploeggenoten als Roy Curvers, Koen de Kort, Albert Timmer, Tom Veelers en Tom Dumoulin, die de weg naar de eindstreep perfect voor hem banen. Met dank aan hun Nederlandse ploegleider Rudi Kemna. Ze vormen een hogesnelheidstrein die bijna nooit haperingen vertoont. Waarna Kittel als eerste finisht.

Bericht voor eurofielen: nog nooit is een Europees land wereldkampioen geworden dat nu niet lid is van de Europese Unie. Het voormalige Warschaupact is er nimmer aan te pas gekomen. Geen wonder dat die landen allemaal lid wilden of willen worden van de EU. Ze hebben niet alleen Duitsland, maar ook Italië, Engeland, Frankrijk en Spanje wereldkampioen zien worden. En dan is er nog dat land dat vaak tweede en soms als derde eindigt.

De overwinning op Brazilië bracht Nederland enige troost. Wie daar niet genoeg aan heeft, moet maar denken: die wereldtitel van de Duitsers is ook, een beetje, van ons, de gulle buren.

Het was Louis van Gaal, trainer van Bayern München in de periode 2009-2011, die Thomas Müller een basisplaats in dat team gaf. Ook Toni Kroos brak onder Van Gaal door. Bayern toonde dat Duitsers heus wel aantrekkelijk en aanvallend voetbal kunnen spelen (soms). Net als het nationale team. Van Gaal liet zich in München omringen door een bijna geheel Nederlandse staf, van hulptrainer tot en met videoanalist. Hollandse schoolleiding.

Bastiaan Schweinsteiger, de middenvelder, verwoordde het zaterdag zo: „Trainers als Van Gaal hebben onze horizon verbreed.” Müller zei eerder in Bild: „Er zijn maar weinig trainers die zoveel vertrouwen hebben in jonge spelers als Van Gaal. Op een dag zal ik hem persoonlijk bedanken voor alles wat hij voor mij heeft betekend.” Als dat nog niet is gebeurd, dan wordt het tijd. Alleen Manschaftskapitän Philipp Lahm is minder verrukt over Van Gaal. „Hij hield vooral veel van zichzelf”, schreef hij in zijn autobiografie Der feine Unterschied. Je kunt niet iedereen te vriend houden, weet Van Gaal.

De moraal: Nederlanders kunnen heel behoorlijk voetballen en wielrennen, en ze zorgen ervoor dat ten slotte de Duitsers winnen.