Op de bank

Morgenavond zitten we met zijn allen op de bank,

in koor mopperend dat wij het beter hadden gedaan.

Als die dwerg opeens voorbij Müller sjeest, zien we

achter hem een glimp van Arjen. En in de schaduw

van de verdediging duikt soms nog een schim op

die we De Jong zullen dopen. Eentje flitst voorbij

de aanvoerders, een vierde lijkt in de verte net Depay

die Perez en Özil tart. Na morgenavond strekt de zomer

zich voor ons uit, een enorme

leegte met slechts wat wielrenners en buurtfeesten

als onderbreking. Maar tot die tijd is er een finale

in ons hoofd. We zullen het nog één keer beter mogen weten.

Ook al zijn er geen passes meer

om zalig te verklaren, ook al juichen we vergeefs. Nog één dag

is er een vergeten droom,

waarnaar we ons een avond lang zullen gedragen.