Hospiteren

Een avondtrein vanuit Leiden. Achter me bejubelt een groep studenten luidkeels zowel elkaar als het studentenhuis waar zij zojuist allen gehospiteerd hebben. Ze zijn in hun competitie om de woning de allerbeste vrienden geworden.

Wanneer ze ontdekken dat de gezamenlijke treinrit nog twee uur duurt is de feestvreugde bijna niet meer te houden. Dan gaat er een telefoon af. De studente in kwestie neemt op.

„Zij?! Maar zij was zo saai!”, wordt er heimelijk gefluisterd. Blozend deelt de studente mee dat zij in de kamer mag gaan wonen. Een korte stilte volgt.

Dan reageren haar kersverse vrienden: „Tsja, zo’n avond is ook eigenlijk te kort om iemands karakter te doorzien, hè?” De komende twee uur is een eeuwigheid geworden.

Karin de Vries