Column

Het weekend van Alain Clark

Zanger Alain Clark (35) hangt zaterdag rond op North Sea Jazz. ‘s Avonds staat hij op hetzelfde podium als zijn grote held Stevie Wonder.

Zaterdag om half één vertrekt Alain Clark met zijn gitaar en een tas kleding richting Rotterdam. Hij zal dan veel te vroeg bij het North Sea Jazz Festival aankomen – pas om 18.00 uur staat hij op het podium, maar bij North Sea Jazz maakt dat niet uit. Op het laatste moment binnen komen lopen, dat zou pas zonde zijn. Het is het festival waar Clarks muzikale helden staan. De muzikanten naar wie hij vroeger luisterde. „Het is altijd heel erg leuk daar, er hangt zo’n toffe energie, ook backstage. Je voelt dat het echt een muzikantenfestival is.”

Een paar uur na het optreden van Clark staat Stevie Wonder, zijn held, op hetzelfde podium. Grote kans dat hij hem die dag tegenkomt. Artiesten hangen backstage wat rond, luisteren naar elkaars muziek. Ook de grote helden. Dan wil je toch goed voor de dag komen. Je staat er immers wel mooi tussen. „Je gaat je er wel anders door voorbereiden.” Zo heeft Clark speciaal voor het optreden nieuwe arrangementen gemaakt. Want het leuke aan North Sea Jazz is, zegt hij, dat je muzikaal wat verder kunt gaan dan op een ander festival. Niet alleen hitjes knallen en binnen een minuut bij het refrein zien te belanden. Je weet dat het prima is om iets nieuws te proberen, dat je hier een andere weg in kunt slaan. „Een ventweggetje.”

De weken van Clark zijn niet ingedeeld in dagen. „Omdat ik de vrijheid heb niet in dagen te hoeven denken, probeer ik die cyclus los te laten, elke dag als een nieuwe dag te benaderen. Dat kan heel inspirerend werken.” Al is de wereld om hem heen wel in dagen opgedeeld, net als het leven van zijn vrienden die niet in de muziek zitten. Soms moet zondag ook voor Clark gewoon een vrije zondag blijven. Zodat hij zijn vrienden ziet, en zij maandag weer met een kater aan het werk kunnen.

Maar deze zondag vliegt Clark naar Los Angeles. Voor zo’n tien dagen, al weet hij dat niet helemaal zeker. „Ik heb zo’n flexibel ticket gekocht.”

Clark gaat naar LA om te schrijven. Het werkt voor hem goed als hij in verschillende landen in verschillende studio’s schrijft, zegt hij. Ergens anders nieuwe energie en inspiratie vinden. „Ik schrijf graag in Italië, werk veel in Amerika, met name Los Angeles en New York, en ben ook af en toe in Engeland.” Om er daarna snel aan toe te voegen: „Ik denk regelmatig terug aan de tijd dat ik nog met mijn gitaar op een zolderkamer zat te dagdromen. Ik vroeg me af of iemand mijn liedjes ooit ging horen. Door mijn muziek ben ik nu op zo veel plekken geweest, heb ik zo veel mensen leren kennen. Ik besef dat ik een bofkont ben.”