Deze artiesten mag je niet missen op de vrijdag van North Sea Jazz

Aankomend weekend begint de 39e editie van North Sea Jazz in Ahoy Rotterdam. Lees hier de tips van de NRC-muziekredactie voor vrijdag 11 juli.

Pharrell Williams tijdens een concert van zijn hiphopband N*E*R*D in de Amsterdamse poptempel Paradiso in 2010. Komend weekend staat hij solo op North Sea Jazz in Rotterdam. Foto ANP / Ade Johnson

Vanmiddag begint de 39e editie van North Sea Jazz in Ahoy Rotterdam. Lees hier de tips van de NRC-muziekredactie voor vandaag.

NRC-muziekredacteur Amanda Kuyper schreef (€) afgelopen week dat het met zo’n “buitengewoon prikkelende line-up” niet zo gek is dat deze editie van het festival snel is uitverkocht. Want naast de popsterren van nu zoals Pharrell Williams, Kelis, Robin Thicke en Joss Stone, staan ook gelauwerde jazzartiesten als Stevie Wonder, Brad Mehldau, Bootsy Collins en een Daptone soul-revue op het podium:

“Naast de aandacht trekkende popacts klinkt de jazz steeds weer anders dan voorheen, met baanbrekende kenteringen en tegelijk ook cyclussen. Neem de soul en hiphopgrooves die hippe jazzmusici als Robert Glasper nu in hun muziek stoppen; ze waren twintig jaar geleden met een Buckshot LeFonque eigenlijk ook al actueel. Over terugblikken gesproken: er is de viering van het markante jazzlabel Blue Note en een ode aan Quincy Jones door het Metropole Orkest.”

Kortom: ook deze editie is er weer genoeg te zien en te horen in Ahoy, Rotterdam. Dit zijn de tips van de NRC-muziekredactie voor vandaag:

Christian McBride

De Artist in Residence van deze North Sea Jazz is dit jaar de Amerikaanse jazzmusicus Christian McBride (42). Hij treedt elke dag op met zijn trio, kwintet en bigband. McBride, door Kuyper vorige week in de NSJ-bijlage van NRC omschreven (€) als “eens de boy wonder van de jazzbas, die kwam, zag en overwon onder de hoede van baslegende Ray Brown.” Als jonge bassist speelde hij mee op albums van menig grote jazznaam en toerde hij met o.a. Freddie Hubbard, Joe Henderson, McCoy Tyner en Ray Jackson. Volgens Kuyper staat McBride “voor een rotsvaste timing” en tilt hij “bluesy grooves boven de middelmaat uit”. Nu neemt McBride zelf ook jonge musici onder zijn hoede. En mee op tournee, schrijft Kuyper:

“Op het festival speelt hij bijvoorbeeld met zijn jonge, veelbelovende trio, met daarin pianist Christian Sands en de drummer Ulysses Owens Jr., met wie hij de cd Out Here maakte. Het is een gelijkwaardig jazztrio, dat elkaar aan de leidende hand van McBride vindt in moderne welluidende bop en swing van eigen hand en klassiekers. Het trio komt ‘toevalligerwijs’ voort uit zijn kwintet Inside Straight. Hij had geen ambitie een trio te vormen, vertelt hij. Als protegé van Ray Brown, koning van de jazztrio’s, en speler in diens bastrio, voelde dat als een te zware last. Maar toen zijn kwintet werd geboekt en plots twee spelers afvielen, besloot hij ze een paar shows niet te vervangen. “Mijn manager zag bij dat concert glans in mijn ogen. Het was ongelofelijk met die twee jonge cats te jammen.””

Pharrell Williams

Pharrell Williams (41) begon al aan zijn wereldheerschappij met producersduo The Neptunes, vergrootte zijn spectrum met hiphopgrooves en hits bij N*E*R*D (Lapdance, Rock Star, She Wants To Move), en zorgde vorig jaar met Blurred Lines (met Robin Thicke, ook op NSJ dit jaar) en dit jaar met Happy voor uitzinnigheid op menig dansvloer. Alles dat Pharrell aanraakt verandert momenteel in goud: hij won dit jaar een Grammy voor Get Lucky, de hitsong die hij met Daft Punk en Nile Rodgers maakte. Pharrells tweede soloalbum GIRL, dat dit jaar uitkwam, kreeg alom lovende recensies, zijn single Happy (met die 24-uur durende videoclip) kan iedereen ondertussen dromen.

NRC-muziekrecensent Hester Carvalho gaf (€) GIRL, een “ode aan alle meisjes op klassieke discobeat”, drie sterren:

“Het voornaamste verschil: het inruilen van hiphop voor disco, en dus van rap voor zang. Wellicht mede door het monstersucces van Get Lucky grijpt Williams hier terug op glooiende composities vol roetsjende violen, trappelende ritmes en geprangde falsetzang. [...] Pharrells plagerige falset kan prikkelend uitpakken, maar als hij uitsluitend hoog zingt klinkt het bij momenten vlak of geknepen. Zelfs de seks wordt sleets. Te vaak zijn vrouwen ‘buitenaards’ of ‘magisch’, en staat een en ander in vuur en vlam.”

Meer introductie behoeft De Man met De Hoed eigenlijk niet:

Ambrose Akinmusire

Trompettist Ambrose Akinmusire (32) won in 2007 twee van de meest prestigieuze jazzwedstrijden die er bestaan: de Thelonious Monk International Jazz Competition en de Carmine Caruso International Jazz Trumpet Solo Competition. Dat legde hem geen windeieren: hij werd opgemerkt door het legendarische Blue Note Records platenlabel, waar in 2011 zijn debuut When the Heart Emerges Glistening op werd uitgebracht. Zijn meest recente, tweede album, heet The Imagined Savior is Far Easier to Paint en kwam in maart dit jaar uit. Akinmusire maakt (€) volgens Kuyper “gloeiend hete toekomstjazz”:

“Ambrose Akinmusire is de naam op ieders lippen dit NSJ. De jonge bevlogen trompettist, doordachte componist én winnaar van de Paul Acket Award 2014 (prijs van NSJ zelf), heeft een visie – zonder de populaire lyriek die vaak ontstaat door hoge verwachtingen.”

Joshua Redman

De Amerikaanse saxofonist Joshua Redman (45) mocht zich in 2012 nog Artist in Residence van North Sea Jazz noemen. Redman is sinds een paar jaar één van de nieuwe iconen in de jazz, die samen met leeftijdsgenoten als Branford Marsalis en Roy Hargrove midden jaren ’90 de voorhoede van de akoestische jazz vormde. Vorig jaar kreeg Redman een Edison voor beste internationale jazztalent. Aankomend weekend maakt hij net als twee jaar terug deel uit van de twee bijzondere samenwerkingen die het Metropole Orkest deze editie uitvoert, tipt Kuyper deze “jazz met rockattitude”:

“Het Metropole Orkest heeft twee bijzondere samenwerkingen: met saxofonist Joshua Redman en pianist Robert Glasper (en gasten Lalah Hathaway en Bilal). Daarnaast brengt het orkest een ode aan een van de belangrijkste muziekarchitecten in de pop: Quincy Jones. Met de legende zelf erbij.”

Tony Roe

Pianist Tony Roe ken je wellicht van zijn toetsenwerk in de Utrechtse jazzpopband Room Eleven, waarin hij tussen 2004 en 2010 actief was. Of misschien ken je hem wel van zijn band Tin Men and The Telephone, waarmee Roe afgelopen week op North Sea Jazz Kids de interactieve voorstelling ‘Appjenou?!’ voor smartphones en tablets maakte. Aanstaand weekend mogen ook volwassenen aanschuiven voor een show vol technologie tijdens Roe’s North Sea Jazz Composition Project. NRC-muziekrecensent Leendert van der Valk interviewde (€) Roe vorige week voor de NSJ-bijlage van NRC Handelsblad over de plannen op NSJ:

“We gaan spelen in een kamermuziekbezetting, zonder bas en drums. Er is meer nadruk op melodie en harmonie. We hebben drie videoschermen. De inspiratie komt uit de gezichtsuitdrukkingen die muzikanten hebben als ze spelen. Als je die uit de context haalt, krijg je vreemde situaties. Dat is ook wat ik in solo’s wil; spelen met verwachtingen. De meeste solo’s bouwen op naar iets heel heftigs, op de piano vaak in de hoge noten. Het is tof om dat om te draaien: heel hoog beginnen met een lawine van noten en dan saai en zacht eindigen.”

Nrc.nl doet het hele weekend live verslag van North Sea Jazz 2014. Volg alles op nrc.nl/muziek.
Lees hier de tips voor zaterdag en zondag.